Սև Խոլորձ

Հեղինակ-ի խոսքերից

....
Գալիս է 2012 - ը և նայում է՝ ի՞նչ կա սրտիդ մեջ: Բայց դու՛, Մա՛րդ, ուզում ես, որ 2012 - ը նայի՝ ի՜նչ կա գլխիդ մեջ, ի՜նչ կա բնակարանիդ մեջ, ի՜նչ կա ավտոտանակիդ մեջ, ի՜նչ կա գործիդ ու կարիերայիդ մեջ, ի՜նչ կա երկրիդ մեջ... Չէ՜, 2012 - ը եկել ու նայում է՝ ԻՆՉ ԿԱ ՍՐՏԻԴ ՄԵՋ:

Ինչքան Սեր կա սրտիդ մեջ -հարցնում է: Եվ վերջ: Այս թվականին ուրիշ ոչինչ չի հետաքրքրում:

Զարմանալի՜ տարի...

Շնորհավոր Նոր Տարի:

Gregory Colbert, "A Novel In Letters"-ի խոսքերից

Նամակ 184

«Կողմնացույցն ու գրիչը կարող են պատկերացում տալ գետի դիրքի մասին, բայց ոչ մի մեխանիկական սարք չի կարող չափել սրտի շարժումը… Մի օր, երբ դու հատած կլինես քո վերջին գետը, կանգնելու ես մի փղի առջև, ով կչափի կյանքիդ արժեքը ոչ թե նրանով, թե քանի մղոն ես ճանապարհորդել և ինչքան բան տեսել, այլ նրանով, թե որքան ես սիրել:»

Հուսանք՝ այս տարին կլինի «զարմանալի»: Գոնե այս տարին…

Սիրում եմ Դավթաշենի կամրջի տակի անցուղին, մանավանդ վերջը, որտեղ աստիճաններով կարող ես իջնել ներքև, հետո էլ, ցանկության դեպքում, ձոր: Լավ էր էնտեղ... Արևը ջերմ էր ու գուրգուրում էր` հոգատար ու սիրող: Զեփյուռը մեղմ շոյում էր, մի տեսակ, կարծես, ժպտալով...
Մի հարյուր մետր հեռավորության վրա մի քանի բանվոր էին աշխատում: Հրաշալի էր. համ ինձ մենակ չէի զգում, համ էլ բավականաչափ հեռու էին, որպեսզի կարողանայի հույզերիս ազատություն տալ` առանց ավելորդ նյարդայինացնող հարցուփորձի:
Վերադարձին տեսա, թե ինչպես էր մի թռչուն ճախրում ձորի վրա: Ամենայն հավանականությամբ ...

Երկար գրել չեմ կարող, բայց չգրել էլ չի ստացվում...

***
Կարծիքս ֆիլմի մասին դեռ հստակ ձևավորված չի ու խիստ հակասական մտքեր են մեջս կռվում:
Մի քանի բան, այնուամենայնիվ, պարզ է.

1. Ֆիլմը արտակարգ լավ է նկարահանված, ինչքան էլ որ Լարսը նեղսրտի, թե այս անգամ դեպրեսիվ վիճակն իրեն թույլ չտվեց իր մյուս ֆիլմերի պես այս մեկն էլ սեփական ձեռքերով նկարահանել:

2. Սարսափելի (բառի բուն իմաստով) տպավորիչ պատկերներ են ցուցադրված (սա ասում եմ որպես դրական փաստ, քանի որ ռեժիսորը հասել է նրան, ինչ ուզում էր): Ֆիլմը դիտած բոլոր մարդիկ էլ ասում են, որ ֆիլմը դիտելուց հետո մի քանի, գուցե նաև մի քանի տասնjակ օր է իրենց պետք եղել` տպավորություններից ազատվելու համար: Ընդ որում այս տեսակետը գերիշխում է անկախ ...

Ազատությունը սեփական ազատության սահմաններն ինքդ որոշելու հնարավորությունն է։
*
Սանձով ազատ չես, բայց դա բոլորովին չի նշանակում, թե սանձարձակությունն ազատության հոմանիշն է։
*
Մարդը չի կարող ազատ լինել, եթե ստրուկ է։ Նույնիսկ եթե ստրկատերն ինքը՝ Ազատությունն է։

(c)

"Հ1"-ի "երկար սպասված" սերիալն արդան եթերում է...

"Որբերը"

Չէ, չեմ դիտել, երևի կարծիք հայտնելու իրավունք էլ չունեմ... Բայց այն, ինչ պատահաբար աչքովս ընկավ, ուղղակի սարսափելի էր. Որբանոցի տնօրինուհին դաստիարակներից մեկին ներկայացնում էր իրենց վատ պահած 2 աշակերտների պատիժը, այն է՝ այդ երկուսին պիտի արգելվեր դիտել ցուցադրվելիք մարտաֆիլմը...

Իսկ վերջում մեծ-մեծ տառերով նշվեց, որ ֆիլմը նկարահանվել է իրական փաստերի հիման վրա:

Հըմ

Sometimes I feel the fear of uncertainty stinging clear
And I cant help but ask myself how much I'll let the fear take the wheel and steer
It's driven me before, it seems to have a vague
Haunting mass appeal
Lately I'm beginning to find that I should be the one behind the wheel
Whatever tomorrow brings, I'll be there
With open arms and open eyes yeah
Whatever tomorrow brings, I'll be there, I'll be there
So if I decide to waiver my chance to be one of the hive
Will I choose water over wine and hold my own and drive, oh oh
It's driven me before, it seems to be the way
That everyone else get around
Lately, I'm beginning to find that when I drive myself, my light is found
Whatever tomorrow brings, I'll be there
With open arms and open eyes yeah
Whatever tomorrow brings, I'll be there, I'll be there
Would you choose water over wine
Hold the wheel and drive
Whatever ...

There is freedom within, there is freedom without
Try to catch the deluge in a paper cup
There's a battle ahead, many battles are lost
But you'll never see the end of the road
While you're traveling with me

Hey now, hey now
Don't dream its over
Hey now, hey now
When the world comes in
They come, they come
To build a wall between us
We know they won't win

Now I'm towing my car, there's a hole in the roof
My possessions are causing me suspicion but there's no proof
In the paper today tales of war and of waste
But you turn right over to the t.v. page

Hey now, hey now
Don't dream its over
Hey now, hey now
When the world comes in
They come, they come
To build a wall between us
We know they wont win

Now I'm walking again to the beat of a drum
And I'm counting the steps to the door of your heart ...

***

You can tell by the way she walks that she's my girl
You can tell by the way she talks she rules the world
You can see in her eyes that no one is her chief
She's my girl - My Supergirl...

And then she'd say it's OK
I got lost on the way
But I'm a Supergirl
and Supergirls don't cry
And she'd say it's allright
I got home late last night
But I'm a Supergirl
and Supergirls just fly

And then she'd say that nothing can go wrong
When you're in love what can go wrong?
And then she'd laugh the night time into the day
Pushing her fears further along...

And then she'd say it's OK
I got lost on the way
But I'm a Supergirl
and Supergirls don't cry
And she'd say it's allright
I got home late last night
But I'm a Supergirl
and Supergirls just fly
Then she'd shout down the line
tell me she's ...

Wandering restless through the hillside on a cold December day, my solitary journey guided only by the pilgrims high in the sky.

Fog invades the lands blocking the last rays of the dying sun and a veil of mist and serenity gracefully covers the night.

The shadowy trees of the forest, once imbued with beauty and life now twisted and eternally frozen by a shroud of snow and ice.

As the glow of the dawning sun vanishes in the withered sky my eyes wander up through the whispering winds and watch the glare of the stars dilute.

Exposed to the frost of the icy winds my bittered soul still rejoys.

As the howl of the wind enchants me more than the sweetest sounding human voice.

Freed from mens insanity I feel my grief stricken heart still burn bracing my soul through night's loneliness I sense a glimpse of shelter return.

Burdened with the insight of my loneliness I continue my journey through ...

Կարոտում եմ ֆորումին...
Ուզում եմ կարդալ, ուզում եմ գրել...
Ափսոս` քիչ է ժամանակս, չի ստացվում:
Բայց հուսով եմ, որ շուտով կկարողանամ լիովին վերադառնալ: Ես ձեզ սիրում եմ...

Հ ո գ - ն ե լ - ե ե ե մ...
Արև եմ ուզում...
Քնել եմ ուզում...
...
Ապրել եմ ուզում...



Հ.Գ.
Գիտեմ, շատ բան եմ ուզում

W. A. Mozart, "Requiem"...
Որոշ դասական ստեղծագործություններ լսելիս չեմ կարողանում հասկանալ` ինչպես է հնարավոր, որ մի մարդ կարողանա նման հրաշք ստեղծել, նման պոլիֆոնիա...
Իսկական հրաշք է...
Հետո հասկանում եմ` հասկանալ պետք չի... Պետք է ուղղակի թույլ տալ, որ այն ներծծվի քո մեջ... Պարզապես զգալ...
*
Նույնիսկ ամենափոքր բանը, որ ինձ հեռացնում է կյանքից, մահ է թվում:
*
Շնորհակալ եմ, Մոցարտ...

Breeze slips from the air and shatters
falling onto my face. And grins
are dancing around in circles like
in a pagan mascarade. My dreams
are lying here. Weary and torn
they saturate my self with nonsense
of being. Stars glim across my eyelids
like drops of unfallen rain. Fallen from grace
my dignity still tries to avoid the fire
of modern heretics. Embrace
of darkness is all my soul needs to feel,
yet I breath bitterness and sense
sand under my teeth. The silence is
seethed into my bones. So tense
are strained my nerves. And calmness
still breeds my sadness with joyful
memories like a blow of air irritates
the fire. Failing to smile the pale full
moon is enshrined in shame. My fingers
are numb. Vitality has left my
devastated brain and its echoes linger
on the path of time. Engulfed in sighs
the crumbs of my hope sing a lullaby
to my eyes with dead ...

Estatic Fear lyrics
Album: "A Sombre Dance"
Chapter I

The feeble leafs decline,
Enshrined in downing deep
The mourn abandoned plains,
Laid down in sombre sleep
Misty shades engulf the sky
Like past, worn memories
The bird's song fills the whispering breeze
With autumns melody

The lunar pale grim shape
At evening's sight renews
It's silenced wail relieves
Repressed thoughts anew
I hear the lonesome choir
Of fortunes past my way
Disdained in fiery weeps
Throughout my every day
These skies I hail and treasure thee,
Most pleasant misery
Not pittes thorn I shelter thine
Mysterious harmony

Draw on most pleasant night
Shade my lorn exposed sight
For my grief's when shadows told
Shall be eased in mist enfold
Why should the foolish's hope
Thy unborn passioned cry
...

Մի ժամանակ տպվում ու ժողովրդի կողմից երեխաների համար ընթերցվում էին հայկական ժողովրդական հեքիաթները, իսկ վերջին ժամանակներս տպվում ու "իշխանությունների" կողմից ժողովրդի "համար" ընթերցվում են բազմազան հայկական հակաժողովրդական հեքիաթներ...:mad:

*
Ես ոչ միայն չեմ ուզում ստրուկ լինել, այլև ուզում եմ, որ ինձ ստրուկ չհամարեն:
Ես ոչ միայն մարդ եմ, այլև չեմ ուզում, որ ինձ ոչխար համարեն:
Ես ոչ միայն "մարտի 1" եմ ուզում, այլև գարնան տոն եմ ուզում, գարնանային դեմքեր...