Էլի մեկ հերոս...
08.11.2007, 18:31 (1811 Դիտումներ)
Ինչպես տեսնում եք, զոհերն անհամեմատ ավելի շատ են, քան հերոսները... Սակայն երեկ նորից շփվեցի սովորական ստանդարտ ճանապարհը մերժած երիտասարդ կնոջ հետ, և որոշեցի հիշեցնել ձեզ, որ հերոսներ կան: Ամբողջ շրջապատը կանգնել համոզում է, որ գնա վիրահատության, թեկուզ բոլորը գիտեն, որ այդ ճանապարհը դեռևս ոչ մեկին չի փրկել: Վերջերս տխուր ավարտ ունեցավ ինձ լավ հայտնի ևս մեկ կյանք, չնայած այն հանգամանքին, որ կարծես թե ամեն ինչ ճիշտ էր արված. վաղ ախտորոշում, չուշացած վիրահատություն, ժամանակին ստացած ճառագայթում և քիմիա, չխնայած միջոցներ, "կուրսեր" Մոսկվայում և հեռավոր Եվրոպական երկրում...: Ցավոք սրտի, վերջին տարիներին անչափ առիթներ ունեցա շփվելու թե այս հիվանդների, թե նրանց բուժման պաշտոնական և ոչ-պաշտոնական համակարգերի հետ: Սովորական ճանապարհով գնալու դեպքում ճիշտն ասած, առանձնապես "խեր", բացի ձգձգվող տառապանքից, չեմ տեսել: Երբեմն հաջողություններ եմ արձանագրել հիվանդությանը ոչ ասած և սեփական այլընտրանքը փնտրող հերոսների մոտ: Վերջին տարիների ուսումնասիրություններս հաստատում են, որ ծագումնաբանությունը նույնիսկ ավելի բարդ է, քան ընդունված է ժամանակակից բժշկության կողմից, գուցե և բոլորովին այլ...:
Սակայն, տեսեք, թե ինչ է գրում հնագույն ճապոնական "Մակրոբիոտիկայի" ժամանակակից "հիմնադիր" Ժորժ Օզավան."Քաղցկեղը- գերագույն աստիճանի ին-հիվանդություն է և չկա այն բուժելուց ավելի հեշտ բան, ինչպես և այլ հիվանդությունների դեպքում անհրաժեշտ է վերադառնալ սննդի ամենաբնական եղանակին, համար յոթ սննդակարգին": Մի շտապեք կասկածներ հայտնել, գուցե փորձողները շատ չեն, բայց Օզավան էլ պատահական բաներ չի ասում, ես նրա համակարգը հաճախ եմ կիրառել բուժական նպատակներով. արդյունքը հրաշալի է եղել, կան նաև բազմաթիվ գրական աղբյուրներ...
Մեկնաբանություն
Թրեքբեքներ
Ընդհանուր թրեքբեքեր 0
Թերքբեք հղում:




Email բլոգի գրառում