օր #1

Ես` արդուկած մազերով, արդուկած դեմքով, նստած եմ բազմոցին:

Ես թարգել եմ թմրանյութը:

(Գրում եմ, որպեսզի չպարպվեմ)

Ինքնագնահատման կառչափռթիկները ինձ խեղճացնում են, ինքնագիտակցում` չկա:

Կա` հարթ ճզմվածություն:

Կա` գիտակցում, որ երջանկությունը ստեղծելու մեջ է:
(ստեղծելու համար գիտելիք է պետք: գիտելիքի համար` հարթվել, թողնել միայն մեխանիկական շարժում)

Դռներն ու պատուհանները փակելը լուծում չի: Հարկավոր է տունը փոխել:

Նոր հող, նոր տուն, նոր բազմոց:
Ուզում եմ (-)
Ու որ նոր կառչափռթիկներ չթևածեն օդում:

Նոր աչքերով: Հավատում եմ (-)

Առանց թմրանյութի վատ է ամեն ինչ, բացի այն, որ թարգել եմ թմրանյութը:

Եթե դնեի սա ուրիշ տեղ, ու կարդայիր, կտոնեի (?) հաղթանակ, ու կբացեի քեզ յուրաքանչյուր տողը` գաղտնագրի պես: Բայց դա լինելու չէր: Բարեբախտաբար:
Վանում է պարպումը: Ես թարգել եմ:

Մաքուր թուղթ: Ամեն անգամ, ամեն վայրկյան: Մի խազ, ու իսկույն-մաքուր-թուղթ: Լիքը լիքը մաքուր թղթեր: Արդուկած դեմքով, արդուկած մտքով, արդուկած աչքերով:

Ազատություն, ինչքան հարթ ես բայց…