Վանական

Դա էլ հերիք, եթե մարդը ապրում է, այն էլ, կարծում եմ` լիովին

Լիովին ապրելու համար հարկավոր է գոնե մի՜քիչ հասկանալ ,ինչ է
խաշը և Մոդելիանին,Բրաբուսը և Սպիտակցի Հայկոն:
Կամ ինչ է նշանակում հայաստանում կաշառակերության դեմ պայքար:

Լիովին ապրելու համար հարկավոր է գոնե մի՜քիչ հասկանալ ,ինչ է
խաշը և Մոդելիանին,Բրաբուսը և Սպիտակցի Հայկոն:
Կամ ինչ է նշանակում հայաստանում կաշառակերության դեմ պայքար:

Խաշը գիտեմ ինչ է: Մոդիլիանին նույնպես:
Սպիտակցի Հայկոն, Բրաբուսն ու կոռուպցիայի դեմ պայքարը հազիվ թե իմ իմացության շրջանակներում կարելի լինի ընդգրկել: Բայց ես ապրում եմ: Եվ այդպես շատերը

«Մենք ենք մեր սարերը» ֆիլմի մեջ միլիցիոները հարց նւոմ է սարվորին «բա եզը՞ բա լուծը՞» սարվորնել պա տասխանում է «Երկու առողջ տղամարդ» միասին կտանենք ու տարան :

Ուհու Խաշ ուզեցի Լաաաավ, թաաարմ օդին, առավոտ, կրակ, խաշ

Մեջբերում Վանականից.

Ինչպիսի ողբերգություն այն ինչ իվերուստ տրված է մարդուն պատկանում է նրան ընդհամենը քառորդ մասով,այ քեզ ազատւոթյուն և երջանկություն

Այս թեմայի գաստրոնոմիական շռայլ զգացողություններին չեմ միանում, միայն ուզում եմ Վանականի բերված գրառման վերաբերյալ մի դիտարկում անել... Հասարակ անճշտություն է այն կարծիքը, թե գիշերը մարդու համար ողբերգություն է... Սա մարմնամարդու կարծիքն է: Հարցրեք Հոգի-Մարդուն. նա կասի, որ գիշերը նա լինում է իր Հայրենիքում, էներգիա է հավաքում, տեսնում է սիրելի կերպարներ, որսում իմաստուն խորհրդանիշներ, առնում սքանչելի դասեր... Այս ամենից, Ոգու Հայրենիքում ապրած այս մի քանի ժամից մարմանամարդը, նրա ուղեղը մտապահում են միայն այն, ինչը նա կարող մարսել , յուրացնել, գիտակացել - և սա էլ երազների սիմվոլներով, անուղղակի ձևով: Իսկ մնացյալը` նուրբ աշխարհներում ապրած ապրումները, գիտելիքը անցնում են ենթագիտակցություն և մշտապես սնում են մարդուն...Եվ ձևափոխելով ժողովրդական երգի բառերը` ասում եմ.

Գիշեր չեղնե~ր` աշխարհն ի՞նչ էր

Եվ գիշերները գալիս են ծառայելու ցերեկներին:

Հարգելի «Հեղինակ»
Երկար մտածեցի և չկարողացը իմ մի քանի տպղի մեջ գտնել գիշերին դեմ ուղղված ինչ որ բան,
«Գիշերն անուշ է գիշերն հեշտագին» կասեր դասականը:
Ես մեկ բան էի ցանկանում ասել, մարդուն պատկանող մեկ օրը ինչքան տերեր ունի............

Այ մարդ, հերիք է Կյանքը վիթխարիորեն երկար է ապրելու համար ու սարսափելիորեն կարճ` չապրելու կամ ապրելու իմիտացիայի համար, կարծում եմ