Նայել RSS հոսքը

Սև Խոլորձ

Ո՞ւր ենք հասել...

Գնահատել այս գրառումը
"Հ1"-ի "երկար սպասված" սերիալն արդան եթերում է...

"Որբերը"

Չէ, չեմ դիտել, երևի կարծիք հայտնելու իրավունք էլ չունեմ... Բայց այն, ինչ պատահաբար աչքովս ընկավ, ուղղակի սարսափելի էր. Որբանոցի տնօրինուհին դաստիարակներից մեկին ներկայացնում էր իրենց վատ պահած 2 աշակերտների պատիժը, այն է՝ այդ երկուսին պիտի արգելվեր դիտել ցուցադրվելիք մարտաֆիլմը...

Իսկ վերջում մեծ-մեծ տառերով նշվեց, որ ֆիլմը նկարահանվել է իրական փաստերի հիման վրա:

Հըմ

Թարմացել է 16.01.2009, 02:37 ըստ [ARG:5 UNDEFINED]

Կատեգորիաներ
Ինչո՞ւ...

Մեկնաբանություն

  1. Գրիշ-ի ավատար
    Միշտ էլ կարծել եմ, որ մանկավարժի մասնագիտությունը ամենապատասխանատու աշխատանքն է, որն ամբողջությամբ հիմնվում է մանկական և երիտասարդական հոգեբանությունների վրա: Իսկ մանկատների դաստիարակների վրա ընկած է շատ ու շատ առավել մեծ պատասխանատվություն, քանի որ նրանք ոչ միայն ուսուցիչներ են երեխաների համար, այլ նաև ծնողներ:
    Համարում եմ, որ շատ թե քիչ բարվոք պայմաններում բնակվող մարդկանց "միջամտությունը" մանկատների աշխատանքներին և մանուկների դաստիարակությանը երկկողմանի օգուտ կարող է բերել:

Թրեքբեքներ