Լէգնա

Մի ցնդած գարուն,
Ճմրթված ձմռան էջերում,
Գլորում է անձրոտ մատնահետքեր,
Հետն էլ մտմտում.
«Իմ համառ երա~զ…»

Մի գժված ամպիկ,
Մրսած երկնքի անկողնում,
Տնտղում է արևոտ թացություն,
Հետն էլ զարմանում.
«Իմ խանդո՞տ հետաքրքրություն…»

Մի գանգուր տերև,
Փշաքաղված հոծ գծում,
Փնտրում է չոր մտերմություն,
Հետն էլ բռնկվում.
«Իմ անծանո'թ նմանություն…»

Մի աղջկական ստվեր,
Արևակալած շեղ անկյունում,
Ծրարում է կլոր կորություն,
Հետն էլ կետադրում.
«Իմ անմարմին երջանկություն…»