Black Orchid, բանաստեղծություններ

[nil]

Black Orchid, ինչու՞ ես անգլերեն ստեղծագործում:

[Black Orchid]

Black Orchid, ինչու՞ ես անգլերեն ստեղծագործում:

Չգիտեմ:

Անգլերենը ես զգում եմ երակներումս, շատ եմ սիրում այդ լեզուն, ու գուցե հենց դրանից է, որ գրեթե միշտ զգացածս "բառավորվում" է այդ լեզվով:
Հայերեն հազվադեպ եմ գրում, բայց ամեն անգամ ևս մեկ անգամ համոզվում եմ, որ անգլերենով շատ ավելի դիպուկ է ստացվում արտահայտել զգացածս, քան հայերենով:

[Այգ]

Անգլերենի իմացությունս ավելի շատ կռահելու աստիճանի վրա է, բայց կարդալով ինձ թվաց, թե բանաստեղծություններդ արդեն իսկ կիսով չափ բլյուզ են:

[Գրիշ]

Այս թեմայում կներկայացնեմ իմ ստեղծագործությունները։
Անհամբեր սպասելու եմ ձեր կարծիքներին ու քննադատություններին։

***

Մի քանի գործ կարդացի, բայց առաջինը ամենալավն էր: Ընդհանրապես, այսօր կյանքն այնպես է դասավորվել, որ հասարակությունից գոնե մի քիչ առանձնանալը և անհատականությունը մի շարք տարբեր դրվագներ կարող է առաջ բերել: Նույնիսկ դրա վերաբերյալ տեսություն կա, որ սոցիումը ամեն կերպ փորձում է իրենից առանձնացողին ոտքերից պահել, չթողնելով առանձնանալ: Առաջին երկու տողերը կարծես, մի փոքր հոգնած-հիասթափված, բայց պայքարին լիովին պատրաստ ասում են, "Արա դե հանգիստ թողեք էլի":

[Գրիշ]

Մի անգամ էլ կարդացի բանաստեղծությունները: Առաջին անգամ չէի նկատել, ավելի ճիշտ, ոչ մի էական զգացմունք չէին առաջացրել այս տողերը` A Butterfly painted in blue, բայց հիմա մի տեսակ հեքիաթային մթնոլորտ ստեղծվեց էս տողերից: Ափսոս էլ չես ստեղծագործում կամ, համենայն դեպս ֆորումում չես տեղադրում: