Երաժշտություն առանց որի դժվար է ապրել

[Philosopher]

"Երաժշտություն առանց որի դժվար է ապրել" կատեգորիան ինձ մոտ նոր է առաջացել: Հիմա կան երգեր, որոնց գրեթե կենսաբանական կարիք ես զգում երբեմն: Օրինակ, Pink Floyd-ի "The Wall" ալբոմը: Երբեմն զգում ես, որ հիմա հենց դա պիտի լսես, էս պահին ուրիշ բան լսել չես կարող, ավելի ճիշտ` հենց դա չես կարող չլսել: Մի խոսքով` երաժշտություն առանց որի դժվար է ապրել: Ո՞րն է ձեր երաժշտությունը առանց որի դժվար է ապրել

[Black Orchid]

Ինձ համար այդպիսի երաժշտություն է "Dead Can Dance" խմբի երաժշտությունը: Մի տեսակ աստվածայնություն կա այդ երաժշտության մեջ, մթության մեջ ծպտված քայլող լույս:

[Grieg]

Դժվար եմ պատկերացնում առանց Կոմիտասի երաժշտությանն..այնքան խորը հետք են թողել նրա երաժշտությունները, որ նույնիսկ եթե չլինի այդ երաժշտությունը դրսում, նա միևնույն է կհնչի ներսում..

[dvgray]

Ժամանակակից երաժշտությունից երկար տարիներ է լսում եմ Պիտեր Գաբրիելի /Պետրոս Գաբրիելյանի / երաժշտությունը; Բավականին սրտամոտ է ինձ և երաժշտական ձևավորման և աշխարահայացքային-բովանդակային առումով; Իսկ երաժշտական մատուցման ձևերի ընտրությունը և երաժշտական ճաշակի հարցում նա լավագույններից մեկն է;

[Philosopher]

Դժվար է նաև առանց Հախվերդյանի, իսկ ավելի ճիշտ` դժվար է առանց այն զգացողության, որ ապրում ես ամեն անգամ այդ երգերը լսելիս: Հրաշալի երգեր են ու նույնքան ու թերևս գուցե նաև` ավելի հրաշալի է զգացողությունը

Լսեք