4. Նշիր այն մեծերի անունները (համաշխարհային մասշտաբով), որոնք քեզ համար հեղինակություն են և զգալի դեր են ունեցել քո աշխարհայացքի ու սկզբունքների ձևավորման ու կայացման գործում։
4. Նշիր այն մեծերի անունները (համաշխարհային մասշտաբով), որոնք քեզ համար հեղինակություն են և զգալի դեր են ունեցել քո աշխարհայացքի ու սկզբունքների ձևավորման ու կայացման գործում։
Everyone needs to be loved... Especially when they do not deserve it.
1. Երբևէ քեզ ավելորդ զգացե՞լ ես: Եթե այո, ապա ե՞րբ, որտե՞ղ:
2. Երջանի՞կ ես: Ինչո՞ւ:
3. Ինչո՞ւ ես մասնակցում ֆորումային քննարկումներին:
4. Ինչո՞ւ չես սիրում ավատարներ:![]()
Հաճույքով կարդում եմ Ձեր գրառումները, բայց, անկեղծ ասած, դեռևս չգիտեմ`որտեղից է եկել և ուր է առավելապես ձգտում dvgrey-էությունը: Հարցս` որն է Ձեզ համար հայ մշակույթի ամենասիրելի էջը, նրա բարձունքը(կամ բարձունքները):
Հեղինակի այս հարցով ավարտենք ֆորումի անդամների հարցերն` ուղղված dvgray-ին: Այս պահից սկսած ` dvgray-ը կարող է պատասխանել ֆորումի անդամների հարցերին: Եթե այդ պատասխաններից նոր հարցեր կառաջանան` կարծում եմ, նա հաճույքով կպատասխանի նաև այդ հարցերին: Եվ այսպես: Հարցազրույցի երկրորդ փուլը սկսված է.
dvgray-ը պատասխանում է
Բոլորին խորհին շնորհակալություն;
Սա ինչ-որ մի հրաշք է;
Այսպիսի բան երբևէ իմ հետ չէր եղել;
Սա ռեալում հնարավոր չի; Ռեալում կան զրուցակցիտ աչքերը;
Անկեղծանալտ հաճախ ավարտվում է դիմացինիտ հայացքի մեջ;
Այստեղ լրիվ ուրիշ է; Դու ես, ու քո դիմաց դրված հարցը; Ու այդ հարցից խույս տալ, փախնել չես կարող; Եթե որոշել ես լինել անկեղծ; Հակառակ դեպքում` ինքնախաբեություն;
Բացահայտել ինձ;
Հավանաբար դուք, հարգելի ակումբակիցներ, իմ կողմից դեռ չասված, ձեր կեղմից չնշմարված մի նոր բան չգտնեք իմ խոսքերում; Չի բացառվում;
Սակայն որ Ձեր հարցերը ինձ բացահայտել ու դեռ բացահայտելու են հենց իմ համար, իմ առաջ; Դա անխոս է;
Շնորհակալություն Ձեզ այդ հնարավորության համար;
Հարցերը շատ խորքային են :
Բավականին բարդ մի մարդու համար, որը միշտ էլ "ժամանակ չի հատկացրել", "ալարել է" նայելու իրեն, հասկանալու, ստանալու `
-Բա լավ: Ե՞ս ով եմ:
հարցի պատասխանը;
Հավանաբար այդ պատճառով որոշ տեղեր երևի երկար խոսամ; Կարող է և ձանձրացնեմ; Ներող եղեք:
![]()
Երբեք չեմ մտածել այս մասին: Հետևաբար կարելի է ենթադրել , որ այդպիսի վիճակի կրող չեմ եղել, որը կբերեր հայտագործության ինքս իմ էության մեջ; Իմ խառնվածքով` միշտ ապրել եմ ներկայով:
Սակայն հարցը ստիպեց ավելի խորը նայել;
Թռիչքների սիրահար չեմ, բնականից նախընտրում եմ հաջորդականությունը, քայլ-առ-քայլը:
Ոչ մի վառ, բռնկուն, շողշողացող ու ճառագող հատկանիշ էլ չունեմ, կամ եթե ունեմ էլ, ապա առայժմ չի դրսևորվել; Եթե այդպիսի բան անգամ լինի, ապա դա ավելի շուտ ինձ կմտահոգի, քան կուրախացնի; Բնավորությամբ զգույշ եմ, հաշվարկող, բայց ոչ վախկոտ;
Դանդաղ, բայց հաստատուն, բնականոն , հաշվարկված շարժվելու դեպքում դժվար է գտնվել մի հոգեվիճակում, երբ կարելի է զարմանալ քո պահվածքով; Էս առումով էլ` բավականին հաշվարկող եմ: Սիրում եմ բազմաթիվ անհայտներով հավասարումների համակարգը; Սակայն միշտ էլ ունեմ լուծելուց հետո առաջ գնալու, ուրիշ համակարգ լուծելու, անզուսպ ձգտում;
Շարժման արագությունս այնքան սահուն է /իմ դրտարկմամբ/, որ բողոքելու ոչ մի առիթ չունեմ: Հետևում եմ գիտակցությամբս մարմնիս և հոգեկանիս հետադարձ կապին; Հավատում եմ ինքս ինձ, և պատասխանն էլ պահանջում եմ ինքս ինձանից;
Իմ ունեցածից ինչ ամենամարդկայինը կարժեվորեի;
Երևի այն, ինչ արժեվորում են իմ շրջապատի մարդիկ, քանի որ շատ մեծ տեղ եմ տալիս իմ մոտ շրջապատին; Դա իմ լսելու ընդունակությունն է; Լսածիս հիման վրա` վերլուծելու ընդունակությունը; Եվ որպես հետևանք` դիմացինիս մաքսիմալ հասկանալու, իր կաշվի մեջ մտնելու ընդունակությունը: Նաև ճշմարտախոսությունը, որը ցավոք, երբեմն սահուն կերպով անցում է կատարում անտակտության տիրույթներ; Իմ շրջապատը իմ անտակտությունը /հիմնականում/ հանդուրժում է, քանի որ լավ գիտի որ հասկանալը ու արդարացնել, դրանք տարբեր բաներ են; Իսկ ես ուշադիր, արհեստականորեն, հետևում եմ ինձ, որ մարդկանց չվիրավորեմ; Միշտ չի հաջողվում դա, բայց առաջնթացս այդ ուղղությամբ խրախուսում է;
![]()
Չեմ սիրում;
Զգայարաններս չբթացած ժամանակ մեկ-մեկ ասում են, որ երբեմն,անկախ իմ կամքից, այդ տիկնիկներից մեկի դերում խաղում եմ նաև ես;
Վիրավորվում եմ, երբ ինձանով են խաղարկում; Ու ձևեր եմ ման գալիս խաղարկողի ձեռքից դուրս պրծնելու, առանց խտրականություն դնելու մեթոդների ընտրության հարցում;
....
Սակայն դա իմ համար մահացու չի;
Տիկնիկներին երբեք չեմ մեղադրում որ իրենք տիկնիկ են:, Չեմ կոտրում իրենց ոտքերը, չեմ հանում աչքերը; Ոչ էլ նրանցով խաղարկողին եմ վնասում;
Երևի թե արվեստ է, ու արհեստական միջամտությունները այստեղ տեղին չեն; Ու ոչ էլ երբևէ իմ կամքով դիտում եմ "տիկնիկային" ներկայացումը;
Եթե ընտրելու ձև կա, ապա անիմացիան ավելի նախընտրելի է;
Հետքեր չեն մնում; Ժամանակը ավարտվելու պես` չքանում են;
Ասեմ, թե ես ինչպես եմ վարվում ու կամ փորձում վարվել այս դեպքում;
Լսում եմ իր մոդելը; Անկախ նրանից, թե ինչ չափսեր ունի իր մոդելը:
Եթե փակ մոդել է, չունի ծակեր ու բաց մասեր, հարգում եմ իրեն էլ, իր մոդելն էլ; Եթե դա իմ մոդելի հետ առընչություններ չի ունենում, ապա իրեն հանգիստ եմ թողնում;
Իսկ եթե ծակեր ու բաց տեղեր եմ տեսնում, ապա գործի եմ անցնում; Արդյունքում ունենում ենք շփման եզրեր: ու նաև ընդհանրություններ; Էտ ընդհանրությունները սխալ տեղում փնտրելու դեպքում` նաև ընդհարումներ /կարճ միացումներ/, այսինքն նաև հակասություններ;
Կոնֆլիկտը երկկողմանի անհասկացողության արդյունք է, որից հնարավոր է խուսափել;
Մարդը, եթե ապուշ չէ /բժշկական տեսակետից/, ապա արհեստական ինքնավստահությունը երկար կրել իր վրա չի կարող: Մի օր էտ բեռը նրան լավ հոգնացնելու է, և ճիշտ այն է, որ իր այդ արհեստական հագուստ-բեռից հրաժարվելու որոշումը ընդունի հենց ինքը ; Շրջապատը պետք է մարդու հոգեբանակակ, ներքին աշխարհը հանգիստ թողնի, և դրանով իսկ կօգնի, որ հենց ինքը օր առաջ այդ արհեստականությունից ազատվի; Իսկ օգնի` միայն խորհուրդներով, այն էլ միայն այն դեպքում ,երբ նա ուզում է ստանալ այդ խորհուրդը, պատրաստ է այդ խորհուրդը լսելու, ընկալելու; Ճնշելով, բռնանալով, հարձակվելով, շրջապատը /կամ օպոնենտը/ հաճախ ավելի օժանդակում է նրան, որ մարդը ավելի ամուր է սկսում փաթաթվել այդ արհեստականությամբ, և նաև ինքն իրեն համոզում, որ այդ հագուստը հենց իրեն վրայով, իր չափսերով է կարված;
Պետք է լինել բարյացակամ;
Իսկ եթե մարդը իր բնականոն զարգացման արդյունք է հանդես բերում ինքնավստահություն, այսինքն դա հիմնված է հենց իր աշխարհահայացքի, հենց իր սկզբունքների վրա, ապա իմ կողմից միայն հարգանք է վայելում, անկախ նրանից, կիսում եմ իր հայացքները, թե ոչ;
Եթե կա բնական շահերի, մոդելների, աշխարահայացքի ու սկզբունքների բախում, չեմ խուսափում, ավելին` խրախուսում եմ մենամարտը կամ երկարատև պատերազմը; Թող հաղթի նա, ով ավելի ուժեղ է; Սակայն պատերազմ, երկուստեք ընդունելի կանոններով ու օրենքներով; Գոտկատեղից ցածր հարվածները չեմ ընդունում; Սակայն սիրում եմ գոտկատեղին շատ մոտ հարվածների տեխնիկան կիրառել, համարելով դա վարպետություն;
Ինչ վերաբերվում է համոզելուն, ապա, համոզմունքներ կրող մարդում հակառակում “համոզել” կարելի է միայն “ծեծելով”, բռնությամբ; Էտ մեթոդը ես չեմ ընդունում ի սկզբանե, ցանկացած տեսքով, համարելով դա ապագայում շղթայական ռեակցիայով ծավալվող չարիքի ակունք;
Ճիշտը` անհատի անձնական էվոլուցիան է, զարգացումը, հիմնվելով սեփական գիտելիքների ու փորձի վրա; Իսկ բարյացակամներին մնում է համբերել;
![]()
Վերջին խմբագրող՝ dvgray: 28.11.2007, 16:42:
Կփորձեմ էտ հասարակությունից անջատել էն մասին, որը այդ “հասարակական կարծիք”-ի կրողը չէ, սակայն դանդաղաշարժության պատճառով մնացել է այդտեղ ու միավորում ստեղծել այդ մյուս կեսի հետ; Թեկուզ ժամանակավոր;
Սա այլ կերպ կոչվում է բևեռացնել; Հետո կլինի բնական պայքար /հակասությունների միասնության և պայքարի օրենքով/, ու ով հաղթի թող նա էլ կհաղթի; Պարտվելուց չեմ խորշում;
Սակայն, երբեք էլ, երկարաժամկետ առումով. չեմ հանձնվի /համառությունս անտանելի է/; Կարճաժամկետ առումով էլ ողբերգություն չեմ սարքի նրանից, որ այս մի մենամարտում մի լավ ծեծ կերա: Դրանից երկարատև դեպրեսիաներ չեմ ունենում;
"Հակադրություն" կոչվող վիճակի համար կան տարբեր պատասխանատվություններ;
Մեծամասնությունը ավելի շատ է պատասխանատու, քան փոքրամասնությունը;
Եթե չէ կարող կրել այդ պատասխանատվությունը , ապա թող հեռանա, ու թող փոքրամասնությունը վերցնի այդ պատասխանատվությունը; Եվ կտեսնենք, թե հերթական անգամ ինչ կլինի այդ դեպքում: /Համոզված եմ, որ շատ ու շատ ավելի վատ բաներ կլինի, քան լավ բաներ;/
Իդեալական դեպքում` մեծամասնությունը չպետք է կտրուկ սահմանազատումներ մտցնի իր, և փոքրամասնության միջև; Պետք է շեփորվեն այն եզրերը, որոնցով միանում են մեծամասնությունը և փոքրամասնությունը, այլ ոչ թե ընդգծվեն այն եզրերը, որոնք իրարից անչափ հեռացված են ու շփման ոչ մի եզր չունեն; Կոպիտ ասած, մեծամասնությունը պետք է լինի ավելի հանդուրժող և մի քիչ էլ... “խորամանկ”:
Մի քանի հոգով փոքրամասնությունից մեկին բռնելը ու քացու տակ քցելը անբարոյական է, և հաճախ հղի է անխուսափելի պատասխան հարվածով; Իսկ այդ պատասխանը երբեմն լինում է նաև բոլոր մարդկային նորմերից դուրս; Սադիզմը, ռեցիդիվիստությունը` դա փոքրամասնության պատասխանի /անմարդկային/ ձևեր են, սակայն ըստ ծագումնաբանության` մեծամասնության ցանած սերմերն են;
Բռնությունը ` դա ֆունկցիա է, որը ունի բազմաթիվ արգումենտներ; Դրանցից են ` ուժը, խելքը, օժանդակ գործիքների ընտրություն և այլն; Ամեն մի բռնություն ծնում է հակազդեցություն, ու դա միշտ չի, որ լինում է խոհեմության, բարոյականության, հասարակական ընդունված նորմերի սահմաններում: Փոքրամասնությունը, հակադրությունների դեպքում, այդ նույն մեծամասնության կողմից ընդունված նորմերը հաճախ սկսում է դիտարկել որպես իրեն ճնելու գործիքներ, և դրանք իր համար դառնում են միայն խանգարիչ, անընդունելի, կաշկադող հանգամանքներ, պարագաներ;
Մի խոսքով ` հորդոր նրան, ով մեծամասնություն է; Լավ կլինի, որ նա ամեն ինչ անի, որ փոքրամասնությունը իրեն չզգա օտարված, ու առավել ևս մեծամասնության հետ հակադրության մեջ; Դա շատ հեշտ է; Մի քիչ խելք և “խորամանկություն” ու ամեն ինչ կլինի սահուն, անցնցում; Էն ժամանակ բոլորս իրար հետ կլինենք միայն լավ եղբայրներ և քույրեր; Ժամանակ առ ժամանակ իրար նամակ կգրենք, կհետաքրքրվենք որպեսությամբ, նաև կօգնենք ինչով կարող ենք;
Իսկ փոքրամասնությունն էլ` հորդոր; Որ գնահատի իրեն հատկացված <բավարար> տեղը /եթե իրականում այն բավարաար է/, ու չտառապի մեծամասնությանը իշխելու, ու նրան թռիչքաձև տեղափոխելու մոլուցքով; Մեծամասնությունը շատ մեծ, ծանր մասսա է, և մի քանի րոպե գրկած պահելուց հետո փոքրամասնությունը միշտ էլ ծանրության տակ համ ինքն է տապալվել գետին, համ էլ իր գրկի մեծամասնությանն է գմփոցով գցել ցած; Դրան հետևող կոտրվածքներով, և վիրաբուժական ու թերապևտիկ հետագա երկարատև բուժումներով;
Նարոդնիկությունը իր բոլոր ֆորմաներով էլ ճիշտ բան չեմ համարում; Այն պարունակում է իր մեջ ավելի շատ չարիքի, քան բարիքի սերմեր;
Մեծամասնությունը, քանի որ ռեսուրսների տնօրինումը առավելապես իրեն է վստահված, պետք է իր չափով ստեղծի համապատասխան պայմաններ, որ փոքրամասնության հետ շփվի միայն այնտեղ, որտեղ կան իրական շփման եզրեր, իսկ այնտեղ որտեղ դրանք բնականից չկան, ապա բռնի կերպով շփումների մղելը նման են հոսանքի պլուս և մինուս բևեռները իրար կպցնելուն; Կառաջանա միայն կարճ միացում, և այն լարը, որը ավելի թույլ էր, հավանական է, որ մոխրանա; Արդյունքում կտուժի ամբողջ շղթան, երկիրը, պետությունը; Իսկ արդյոք սա՞ էինք մենք ուզում; Իհարկե ոչ;
Հոսանքի բևեռների արանքում պետք է լինի դիմադրություն: Տեղամաս, որը իվիճակի է դիմանալ երկարատև լարվածությանը, իր միջով անցնող հոսքերը ձևափոխելով ջերմության կամ էներգիայի այլ տեսակի; Էներգիայի ձևափոխությունները բնության հրաշք մեխանիզմն է;
Միայն դիմադրության առկայության դեպքում բևեռների միջև գոյություն ուենցող լարվածությունը կարելի է օգտագործել ի նպաստ բոլորիս, այսինքն լիցքակիրների ուղղորդված. օգտակար, ղեկավարելի հոսք, հոսանք առաջացնել բևեռների միջև; Հոսանքի ուժը կղեկավարվի համապատասխան դիմադրության ընտրությամբ:
/ Ու որպես հետևանք, կունենանք նաև նրա շուրջը գոյացող մագնիսական դաշտ; Բնության մյուս հրաշք մեխանիզմը;/
Սա է էլեկտրոտեխնիկայի հիմանակ օրենքը; Դիմադրության տեղամասը անհրաժեշտ է; Առանց դրա, ոչ մի օգտակար հոսքեր, լիցքակիրների շարժում, էներգիայի ուղղորդված շարժ ու ցանկալի տեղափոխություն էլ չենք կարող առաջացնել:
Մեր մոտ առայժմ ցավոք չկան այդ դիմադրության տեղամասերը; Եվ առավել ևս` ընդանրապես կայացած, բնական տեղամասերը; Տեղամասեր` սոցիալական խմբերի, հասարակության տարբեր, բնականոն ձևավորված կամ ձևավորվող խավերի միջև: Ըստ այդմ էլ ամեն ինչ լղոզված է, հոսում է աննշան, անկառավարելի, բրոունյան շարժմամբ որոշվող հոսանք;
Նյութական բազան մեր բավականին հարուստ է; Ինչ էլեմենտ ասես, որ չունենք; Մնում է մի լավ ինժեներական մշակված սխեմա ստեղծել ու այս ամենը օգտագործել ի նպաստ բոլորիս; Որտեղ բոլորն էլ ճիշտ հաշվարկի արդյունքում կունենան իրենց տեղերը և չեն շահագործվի սահմանային արժեքներին մոտ տիրույթներում ու դրա արդյունքում քամվեն, մաշվեն, շարքից դուրս գան ավելի շուտ, քան թե պետք էր ըստ իրանց բնութագրերի... և ոչ էլ պարապ- սարապ, անգործ-անպետք ընկած կլինեն դարակում, քանի դեռ մյուսները "քամվում" են;
….
![]()
Վերջին խմբագրող՝ dvgray: 28.11.2007, 17:04:
Չեմ հիշում: Ինչ որ տեսողական չի, չեմ հիշում
; Նույնիսկ մի ակընթարթ հետո դա մոռանում եմ: Թվեր, անուններ… Սրանք իմ ուղեղի համար չեն:
Այդ տարբերությունը զգացել եմ երևի երեխա տարիքից; Դա արտահայտվել է մոտիկներիս սիրո և ուշադրության մեջ դեպի ինձ :… չեն ճնշել: Նույնիսկ 8-երորդ դասարանում մի 6 ամիս ապրել եմ լրիվ մենակ;
Իսկ դա այն էր, ինչը ինձ պետք էր:
Զգացողության առումով:
Դա ծնել է հակասական զգացմունքներ...
Ինձ վատ եմ զգացել, որ չեն հասկանում:
Սակայն գերակշռողը եղել է հաճույքը; Կապանքներից, կապերից, ծանրությունից ազատ լինելու գերագույն հաճույքը; Ազատության վիճակի գերագույն վայելքը: Երիտասարդին սա շատ է պետք;
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)