Է. Զոլա. "Թակարդ"
Փայլուն վեպ է, հոգեբանականի նատուրալիստական ընկալումն է` մետաֆիզիկականին հասնող արձագանքներով: Առանձին, փոքր կին` կանգնած աշխարհի կենտրոնում, աշխարհի հետ իր կրքի միջով ու լվացքատան կեղտոտ շորերի միջից նայող, աշխարհին կենդանական մարդկայնությամբ նայող կին` աշխարհի ու մարդու ողբերգության կին, թակարդում հայտնված կին: Թակարդը` որպես կնոջը թակարդի դատապարտած մարդկության դատապարտում: Կնոջը թակարդած ու ինքն էլ թակարդված մարդ. անմեղ ու մեղավոր, մաքուր ու կեղտոտ մարդ: Պարզապես` մարդ: Պետք է կարդալ:
Մեջբերել