Re. Այսօրս...
Այսօրս, 9 հունվարի 2008թ. ավարտվում է:
Խաղաղ աշխատանքնային օր էր: Այսօր աշխատանքային հանդիպում ունեցա մի գիտակրթական հիմնարկությունում, որը զբաղվում է Հայաստանի և հայութան կյանքի հետ կապված կարևոր հիմնախնդիրներով: Նվեր ստացա մի քանի կարևոր հրապարակումներ, իմ գրքերից մի քանիսը հանձնեցի հարգո հիմնադրամին:
Ահա ձեռքիս է խորհրդահայ հետախույզ, այժմ հանգուցյալ, գնդապետ Վաչե Հովսեփյանի հուշերը Գարեգին Նժդեհի մասին. «Гарегин Нжде и КГБ»: Հայտնի է, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ խորհրդային զորքերը մոտենում էին Սոֆիային, Նժդեհը որոշել է մնալ Սոֆիայում և հանձնվել խորհրդային կողմին` հետագայում նրա հետ համագործակցելու նպատակով` ընդդեմ Թուրքիայի` հանուն Արևմտահայաստանի ազատագրման: Այսօր այս գրքից բերում եմ երկու փոքր հատված:
Նամակ Ի. Վ. Ստալինին
Վերջին հատվածը « Гражданин генералиссимус .
Не покинув Сефию, я проявил высокий патриотизм и искренное желание примирится с советской властью. Я остался, доверяя Вам. Кто доверяется исстинно великому человеку, истинному величию, тот не раскаевается. Верю, что на мое рыцарство будет отвечено рыцарством.»
Հայ ասպետական հոգու այս կոչը չի հասել բռնապետին:
Վլադիմիրի բանտում մի բանտարկյալ Նժդեհին նվիրել է հետևյալ բանաստեղծությունը
Земля Родная
С землей мешочек видел я
У старика в тюрьме,
Его он с воли нес сюда,
Как часть страны своей .
Хранил его он как бальзам,
И к ней соприкасался часто:
- Антей завидовал бы Вам ,-
Сказал ему однажды.
- Я исстрадался, милый мой,
Баролся сорок лет,
И вот ... мешочек земли родной ,-
Сказал он мне в ответ.
Тяжел режим тюрьмы,
Здесь даже стены – знак печали,
Салдаты с обыском пришли,
Мешочек с землей собрали.
Я видел слезы старика –
Он как ребенок плакал.
Что значит родная земля,
С которой жизню связан.
Кузьменко В.П.,1951г
Սիրելի Ֆորում, բոլորիդ ցանկանում եմ ունենալ և վայելել հայրենի հողը:
Բարի գիշեր:
Մեջբերել