Այս թեման ես ուզում էի բացել քաղաքականության ասպարեզում , բայց վերջնական ընտրությունս ընկավ հոգեբանության վրա, որովհետև հոգեբանության մեջ են սկսվում և ավարտվում բոլոր հակասությունները : Ինձ հուզում է հարցը ` երբ մենք կհասնենք վերջնական , ամբողջական խաղաղության աշխարհիս երեսին , երբ վերջ կդրվի ամեն մեկի անհատական զոռ տալուն , ինչը պատճառ է դառնում հետզհետե ահագնացող և վերջնական քաոսի հանգեցնող հակասությունների : Եվ պատասխանը պարզ է. այն ժամանակ երբ բոլորի սրտերում, հոգեբանության մեջ կհայտնվի Աստծո ժպիտը: Երբ կլռեն փոթորիկները , և մինչ այդ աներևույթ Մեկը` Աստված բոլորին կթելադրի Ժպիտով ապրել : Եվ ժպիտը կդառնա փիլիսոփայություն , կդառնա քաղաքականություն, , ապրելակերպ: Այն ժամանակ մարդը կսկսի չկեղեքել իրեն և մարդկությունը կբարձրացնի ինքն իրեն արդեն նաև տնտեսապես:


Մեջբերել
