Re. Հարցազրույց Առողջագետի հետ
Թեկուզ այնքան ենք տվել-առել, ամենամեղմ ու ամենադաժան հարց ու պատասխանն ունեցել այս տարիների մեջ, սակայն նորից սիրով պատասխանում եմ Հեղինակի հարցերին:
1. Ի՞նչ ես կարծում`այս քաղաքակրթության ընթացքում տղա-մարդը կարո՞ղ է ՄԱՐԴ դառնալ, քո անձնական դիտարկումներով` այդպիսի էվոլյուցիան ի՞նչ ուղղություններով պետք է գնա, ի՞նչ ազդեցություններով: Եվ որն է կնոջ դերը:
Ես ուղղակի չգիտեմ, թե որքան է այս քաղաքակրթության տևողությունը. եթե անվերջ է, ապա, իհարկե կարող է: Դե, դու ինքդ գիտես թե շատ “վստահելի աղբյուրներ” ինչ են գրում այդ մասին: Շնորհակալ եմ նաև հարցիդ մեջ եղած հուշումների համար:
Իհարկե, ես համարում եմ, որ կնոջ դերը այդ առումով ահռելի է, և կարծում եմ, դու ունես դրա ապացույցները. հենց կինն է հղկում բնության բարիք տղամարդ- ալմաստը, նրանից ադամանդ ստանալու համար: Եթե անկեղծ լինենք, պիտի ասենք, որ որոշ տարբերություններով, նույն դերն էլ տղամարդն է կատարում կնոջ կյանքում:
Իսկ թե որ այս հղկումը միշտ չէ, որ անցավ է… դա էլ հասկանալի է, փափուկ “խարտոցներ” դեռ չեմ տեսել:
2. Ի՞նչ շանս ունի Հայաստանը` դառնալու Նոր Մարդկության օրրաններից մեկը: Թե չե՞ս հավատում մարդկության վերածնությանը... Եթե չես հավատում, ապա ի՞նչն է Քեզ սնում` այդքան համառորեն և տարիներ աշխատել այդ ուղղությամբ...
Կարծում եմ, շանս ունի, երբեմն լինում եմ լրիվ վստահ, երբեմն կորցնում եմ վստահությունս: Մարդկության վերածնությանը երբեմն հավատում եմ, երբեմն ոչ:
Երբ շփվում եմ մարդկության ստեղծած մշակույթի հետ, ամբողջ սիրով սիրում եմ այս Մարդկությունը, ցանկանում եմ գիրկս առնել և փրկել, խնդրում եմ Տիեզերական ուժերին խնայել և ապաքինել այս Մարդկությունը: Բայց ոչ հազվադեպ խիստ հուսահատ եմ լինում, այնքան հիվանդ է երևում ինձ այն, որ փրկությունը անհնար եմ տեսնում, և գրեթե չեմ էլ ափսոսում, եթե Տիեզերական տարերքը մաքրի, լվա ամբողջ աղբը, և միայն առողջ ծիլերը նոր կյանք տան:
Իսկ ինձ այդպիսի նպատակաուղղված գործունեության մղում է ոչ թե “հավատը առ ապագան”, այլ խորքումս առկա հզոր իմպուլսները, որոնք գործում են այդ ուղղությամբ, և երևի, շատ կոնկրետ սերն ու կարեկցանքը դեպի յուրաքանչյուր մարդը, որին հանդիպում եմ:
3.Դու, անկասկած, գեղեցիկ Մարդ ես, բայց չե՞ս գտնում, որ Քո ինքնաճանաչումը և ինքնագնահատականը դեռևս առջևում է...
Հնարավոր է, ինչ իմանամ: Այն, ինչ ուղղությամբ իմ կյանքը ընթացել է, երևակայել անգամ չէի կարող , ինչպե՞ս կարող եմ կանխատեսել ներքին և արտաքին զարգացումների հետագա ընթացքը: Այս ընթացքը հիշեցնում է աստիճաններով բարձրանալը, լավ է , որ տեղ-տեղ հարթակներ կան և կարելի է կանգնել և շունչ առնել:
Վատն էլ այն է, որ չգիտես, որ հարկն է նպատակը, որտեղ է “Տունդ”, որտեղ վերջապես կարող ես հանգստանալ: Գուցե և լավ է, որ չգիտես…
4.Երբևէ տեսե՞լ ես ինձ առանց գենետիկ կեղևի, ե՞րբ է դա եղել, ի՞նչ զգացումներ ես ունեցել:
Ընդհանրապես, գիտես, որ այնքան էլ չեմ սիրում մարդուն տրոհել մոնադի և կեղևի, ինչպես դու: Սկզբում հենց այդպես, ամբողջապես եմ տեսել քեզ և հիացել քո կենսասիրությամբ, սիրով, քնքշանքով, տաղանդով, հիացել և սիրել: Դա հետո էր, երբ գիտելիքը եկավ, և փորձության ենթարկեց մեր սերը, կապը, նվիրումը, ձգտում էր կլանել և իրենով փոխարինել այն անփոխարինելին, որ կոչվում է սեր: Ահա այդ ժամանակ մենք սկսեցինք առանձնացնել գենետիկ կեղևը և բուն “էությունը”, “Ես”-ը, որ հենվելու տեղ ունենանք, և բոլոր սխալները վերագրենք հողային կոմպոնենտին, պահպանելով կորիզի` տիեզերական միջուկի անթերիության սկզբունք-զգացումը: Սակայն կարծում եմ, որ նոր փուլ կգա, և ես նորից կգտնեմ այն միաձույլ մարդուն, որին սիրել եմ նույնիսկ ինքնաճանաչման ծանր ճանապարհին:
5.Կարո՞ղ եմ հուսալ, որ կգա մի ժամանակ, երբ Դու չես շփոթի Ինձ և Իմ Կեղևը...
Կարծում եմ, գրեթե պատասխանել եմ, հուսով եմ, կգա ժամանակ, որ ես նորից
կգտնեմ քեզ որպես նոր ու ավելի գեղեցիկ Ամբողջ, որից նույն ջերմությունը կստանամ, որ ստացել եմ նույնիսկ դժվարին օրերին:
Վերջին հարցդ էլ կռահում եմ, բայց չեմ պատասխանում, իմ կանացի էությունն ասում է, որ ավելի լավ է, հստակ պատասխանը չստանաս...
Մեջբերել
Հաջողություն եմ մաղթում Ձեր բոլոր նախաձեռնություններին։ 
Re. Հարցազրույց Առողջագետի հետ
Փորփրուկ-ի խոսքերից
