Ռուբեն Հախվերդյան

[Sita]

Նա այն հազվագյուտ երաժիշտներից է, որի գրեթե բոլոր ստեղծագործությունները հոգումս արձագանք են գտել; Գուցե և սխալ է համարել նրան երաժիշտ չգիտեմ, գուցե ավելի ճիշտ կլինի անվանել նրան ստեղծագործ:
Իհարկե երբ դեռ ալկոհոլից կախում չուներ և ծանր վիրահատություն չէր տարել, նա հիանալի ձայն ուներ, իսկ այս վերջերս ձայնը բոլորովին կորցրել է; Բայց միևնույնն է ես նրա երգերը լսել եմ դեռ մանկուց, ծնողներիս շնորհվ,և շարունակում եմ լսել; ինչ-որ յուրահատուկ տրամադրություն են ստեղծում նրա կիթառի ձայները, կարծես ոչ թե փայտից կիթառը նվագի այլ հենց իմ հոգու լարերը...

[Philosopher]

Լավ, քանի որ այս թեման բացվեց, խոստովանեմ: Ֆորումի տեխնիկական խնդիրներիբազմափուլ լուծման ընթացքում, երբ դեռ ֆորումը փակ էր, մի թեմա էի ստեղծել "Դուք լսեք մինչև.." վերնագրով, ու այդ թեմայում տեղադրել Հախվերդյանի երգերից երեքը: Թեև ֆորմալ առումով տեղադրել էի` այցելուների համար, որոնք կարող էին լինել մեկընդմեջ բացվող ֆորումում, իրականում, սակայն, էդ երգերը ես էի լսում ու լսում էի անընդհատ: Իրական, ապրող, շնչող, աշխարհն իր թոքերում ցավագինորեն զգացող մարդու երգեր, իսկական մարդու հոգու երգեր: Ահա այդ երգերը.

Եզը

Խմբային լուսանկար

Բարի լույս, տիկին Արուս

Լսեք...

[Ուրվական]

Կարծում եմ, կարող եմ տեղադրել այստեղ նաև երգի բառեր, քանի որ Ռուբեն Հախվերդյան արտահայտությունը այլևս դադարել է միայն անհատ` երաժիշտ, ստեղծագործող, կամ ուղղակի մարդ լինելուց, նա երևույթ է` մարդկության ամենաերևույթներից` որի երգերում ամեն մարդ կարող է գտնել իրեն` զգալ կյանքն ու ապրել այդ երգերով` սիրել ու սիրվել...

Փոքրիկ Իշխան

Ձյան սպիտակ վերմակի տակ հողը տաք է, այնքան տաք,
Ինչպես շունչը իմ մանկան քնի մեջ առավոտյան:
Քնի մեջ առավոտյան կա մի պահ հավերժության,
Փոքրիկիս իր երազում Հրեշտակներ են այցելում:
Նա ժպտում է քնի մեջ, երբ երազն է օրորվում,
Բայց երազը ունի վերջ, երբ որ օրն է արթնանում:
Երբ որ օրն է արթնանում, իր հետ ուր է մեզ տանում
Թե երազ է դա մի նոր, որ տեսնում ենք ամեն օր:
Պղտոր գետը հոգսերի մեզ տանում է դեպի վար,
Տուր ինձ ձեռքդ, բարեկա’մ, մենք պետք է օգնենք իրար:
Մութ է, մութ է մեր ճամփան, չի երևում ոչ մի բան
Խոսքները մեկ են արել Տեր Աստվածն ու սատանան:
Քեզ դեռ շատ կտրորեն, կծաղրեն ու կգնան,
Հետո կամ կփոշմանեն կամ ուժեղ կհռհռան:
Բայց որքան էլ տրորեն, տրորեն ու հռհռան,
Չես դառնա դու սրիկա, մանկության Փոքրիկ Իշխան:
Հրաշքները չեն մեռնում, նրանք կան ու կմնան,
Թե հավատ կա քո սրտում, և կա սեր անանձնական:
Հրաշքները կմնան, քանզի կա Փոքրիկ Իշխան
Որ սիրում է տիեզերքն ու աշխարհը այս դաժան:
Մ’ի լքիր, ինձ հետ մնա, մանկության Փոքրիկ Իշխան
Միասին պիտի անցնենք ճանապարհը փորձության:
Մութ է, մութ է մեր ճամփան, չի երևում ոչ մի բան,
Խոսքները մեկ են արել Տեր Աստվածն ու սատանան:

[ash_khachatryan]

mp3-mp3.do.am կայքում Ռուբեն Հախվերդյանի բազմաթիվ երգերից կան, ավելի կոնկրետ այստեղ http://mp3-mp3.do.am/index/ruben_haxverdyan/0-565