Ծնունդդ շնորհավոր, Քանդակագործ
Քսանութ տարի առաջ էր, նոր էր լուսանում... Բնության գահից լուր առանք, որ ուզում ես ծնվել: Այդ օրը պատրաստվում էինք Գյումրիից Երևան վերադառնալ, բայց չհասցրեցինք. Շիրակում պետք է ծնվեիր, արվեստների հայրենիքում... Ահա այդ ժամը` բանաստեղծությամբ.
ԵՐԿՈՒՆՔ
Մի ցնծուն տագնապ արթնացրել է քեզ,
Կիսամութի մեջ ձայն ես տալիս ինձ –
Բնության թաքնված, արարիչ ուժեր
Ձերբազատվել են փխրուն կապանքից:
Երկնի թանաքը պարզվում է արդեն,
Մենք դուրս ենք գալիս` հպված իրարու,
Կապտալույս դաշտը փռված է մեր դեմ,
Արև ու լեռներ իրար են տիրում:
Ըղձյա'լ արթնացում, բանբե'ր զավակիս,
Ի՞նչ լուր ես բերում բնության գահից.
Նոր շու՞նչ ես տալու վառվող խարույկիս,
Թե՞ կորստյան դուռ բացում ահալից:
Պատասխանի'ր ինձ, վաղորդյան արև,
Պատասխան տու'ր ինձ, դաշտ իմ Շիրակի,
Ահա ձեր առջև մի դողդոջ տերև`
Կարոտ օրհնության, հույսի ու կյանքի:
Արևը` որպես հարցիս պատասխան,
Դաշտը ծայրեծայր լույսով ողողեց,
Եվ իր շողերով քաղցր ու մայրական
Սիրելուս գունատ ճակատը ցողեց:
Նրա լույսի տակ հպվում ենք իրար
Ու մասն ենք դառնում ծնող բնության,
Մեզ համար չկա ոչինչ անհնար`
Մենք լուսատու ենք արևի նման:
Մոռացած տագնապ, մոռացած ցավեր,
Բացվում ենք սրտով քո սրտի դիմաց,
Ձուլվում քո կյանքին բոլորանվեր,
Քո արթնացումին, հայրենի'ք սիրած:
Ծնվեցիր և թագավորեցրիր ինձ, զավակս: Շնորհակալ եմ քեզանից, թագադիր ասպետս:
Ծնունդդ շնորհավո~ր:
Մեջբերել
Կյանքի` քեզ բավարարող ամբողջականություն քեզ, միշտ փոխվելու, նորանալու ու հզորանալու կամք ու... Սեր քեզ
Շնորհավորում եմ
: Սիրիր ու սիրված եղիր
:
