Թոմաս Մորի "Ուտոպիան" եվրոպական մտքի այն անկեղծ պոռթկումներից է, որոնք հիացնում են իրենց պատանեկան կայծով, երիտասարդական ավյունով, մարդկային պրոբլեմատիկ կեցության` նոր-նոր ձևավորվող փակուղին մի զարկով հաղթելու մանկական ցանկությամբ: Նաև` եվրոպական ռեֆլեքսիայով ու սեփական երազի դատապարտվածության գիտակցմամբ` հենց սկզբից: Այս դատապարտվածությունն ու իրականցման հնարավորության դիալեկտիկան է միաժամանակ և' հետաքրիր, և' կարևոր դարձնում Մորի աշխատանքը: Ժամանակակից մարդը եթե ոչինչ էլ չունենա Մորից սովորելու, ապա գոնե մարդ լինել կարող է սովորել: Ու թերևս դա ամենակարևորն է:



Մեջբերել