Էջ 1 2-ից 1 2 ՎերջինըՎերջինը
Ցույց են տրվում 1 համարից մինչև 10 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 16 հատից

Թեմա: Պարոյր Սեւակ

  1. #1
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Պարոյր Սեւակ

    ՔԱՂՑՐ ՀՐԱՒԷՐ ՄԸ՝ «ԲԱՐԻ ԵՐԱԶԸՍ՝ ՁԵ՜Զ, ՍԻՐԵԼԻՆԵ՛Ր...»

    Հայաստանի Հանրապետութեան վերանկախացումէն ետք, Երեւան քաղաքամայրի հրատարակչատուներէն լոյսին եկան անմահանուն Պարոյր Սեւակի գրականութեան ու կեանքին նուիրուած շուրջ մէկուկէս տասնեակ գիրքեր՝ հատընտիրներ, յուշագրութիւններ, ուսումնասիրութիւններ եւ այլ բնոյթի հրատարակութիւններ՝ «զքոյս ի քոյոց քեզ մատուցանեմ»ի յստակ յանձնառութեամբ։ Պ. Սեւակի կեանքն ու ստեղծագործութիւնը նոր տուեալներու լոյսին տակ եւ ամենայն ազատութեամբ ընթերցել փորձող աշխատասիրութիւնները յատկապէս յաւելեալ ուժականութեամբ ու գրաւչութեամբ օժտեցին նոյնիսկ Պ. Սեւակի ծանօթ բանաստեղծութիւններէն կազմուած ծաղկաքաղները՝ սեւակապաշտ գրասէրին դիմաց բանալով անմահանուն քերթողին գրականութիւնը նոր մօտեցումով ու հայեացքով ըմբոշխնելու բացառիկ պահեր։ Այս առումով մասնայատուկ գնահատանքի արժանի գործեր հանդիսացան հայրենի վաստակաշատ գրականագէտ Դաւիթ Գասպարեանի «Պ. Սեւակի կեանքը եւ ստեղծագործութիւնը», Յովիկ Չարխչեանի «Սեւակի մահուան առեղծուածը», Մարօ Աբրահամեան-Թաթիկեանի «Փառք եւ օրհնութիւն քո յիշատակին» խորագրեալ հրատարակութիւններն ու տարաբախտ բանաստեղծին մտերմութեան մէջ ապրելու բախտին արժանացած իր սերնդակիցներուն յուշագրութիւնները։
    Պ. Սեւակի քերթողութիւնը ըստ արժանւոյն մեծարելու կոչուած իւրաքանչիւր հատոր եղաւ իւրայատուկ տօն, որպէսզի «Նորից չեն սիրում, սիրում են կրկին» սեւակեան ուսմունքին հաւատարիմ ընթերցողները նորից ու կրկին սիրեն մեծ մարդերգակն ու սիրերգակը, ամբողջական վերացումով վերավայելեն անկրկնելի բանաստեղծին տաղանդին մեծութիւնը, լեցուին բարութեան ու լոյսին շռայլ բարիքներով, ճանչնան իրենց ժամանակն ու մարդկային կոչումը եւ վերանորոգ վճռականութեամբ անհաշտ կռիւ մղեն տգիտութեան ու յետադիմութեան, խաւարամտութեան ու կեղծաւորութեան, չարին ու սուտին եւ «աշխարհի շալակը» ելած նենգ ու անարժան մարդոց դէմ։
    «Պարոյր Սեւակ. բարի երազըս՝ ձե՜զ, սիրելինե՛ր...» անուն գեղատիպ ու գունազարդ հատորը, որուն անուանաթերթին վրայ, խորագիրին տակ կը կարդանք «Գրական ուղեցոյց-հանրագիտակ» յստակացումը, կը բացուի «Լոյսի պէս մաքուր» խորագրեալ անստորագիր կարճ ներածականով մը, որ կը յայտնէ, թէ յիշեալ հրատարակութիւնը կը ձգտի ներկայացնել իմաստուն ու իմաստասէր, արծուաթռիչ ու շանթաշառաչ, խոտի պէս խոնարհ եւ եղնիկի պէս սիրաթով «բիւր անգամ մե՛րը» հանդիսացող Պ. Սեւակ բանաստեղծին մարդկային ու ստեղծագործական նկարագիրը, գրական կենսափորձն ու կտրած ճանապարհը, յախուռն կեանքն ու երազները, խոհերն ու մտորումները, ինչպէս նաեւ՝ իր գրչեղբայրներուն ու մտերիմներուն սիրոյ ու բարձր գնահատանքի ջերմ խօսքերը։ Տակաւին՝ սեւակեան թանկարժէք մասունքներու, լուսանկարներու եւ վկայութիւններու միջոցաւ աւելի մտերմանալու Պարոյր Սեւակ երեւոյթին հետ եւ «մօտիկից ճանաչելու, մտերմանալու եւ շօշափելիօրէն զգալու Սեւակի առօրէական եւ աստուածային կերպարը»։
    Յատուկ բծախնդրութեամբ եւ գուրգուրանքով ձեւաւորուած 192 մեծածաւալ էջեր հաշուող այս «գրական ուղեցոյց - հանրագիտակ»ը կազմուած է իրերայաջորդ տասը մասերէ, որոնք ընթերցողին կը ներկայանան հետեւեալ խորագիրներով.- «Լոյսի պէս մաքուր», «Ցայգերգ», «Հայրենիք», «Նորից չեն սիրում, սիրում են կրկին», «Մահերգ», «Վարք մեծաց», «Մտերիմները», «Գրականագիտութիւն, քննադատութիւն, մատենագիտութիւն», «Սեւակեան մասունքներ» եւ «Վերջերգ»։ Հատորը եզրափակող բացատրողական էջէն կ՚իմանանք, որ զայն կազմած է Յուրի Պետրոսեան, իսկ հրատարակութիւնը հովանաւորած է հանրածանօթ գործարար Խաչիկ Չինարիկի Գէորգեան, ազնուական երկու հայորդիներ՝ որոնք արժանի են ջերմ գնահատանքի եւ անվերապահ յարգանքի։
    Յիրաւի՝ բազմաձայն, համապարփակ եւ բացառիկ տօն ու տօնահանդէս է «Բարի երազըս՝ ձե՜զ, սիրելինե՛ր...» թանկարժէք ու ամենայն բծախնդրութեամբ պատրաստուած հատորը։ Գնահատանքի արժանի ե՛ւ խմբագիրը, ե՛ւ մեկենասը, ե՛ւ հանրագիտակի կազմութեան նպաստած բոլոր գրագէտները, արուեստագէտներն ու մշակութասէրները։ Սակայն, կը կարծենք, հատորը շատ բան պիտի շահէր՝ եթէ ընթերցողին ներկայանար տպագրական անտեղի նուազագոյն սխալներով եւ համահայկակա՛ն մօտեցումով՝ իր էջերուն հիւրընկալելով նաեւ սփիւռքահայ գրողներու սեւակեան դատումներն ու արժեւորումները։ Վերջ ի վերջոյ, Պարոյր Սեւակ ժամանակակից հա՛յ գրականութեան բացառիկ երեւոյթներէն մէկն է եւ արժանի է ամբողջակա՛ն մեծարանքի։
    Ս. ԿԻՐԱԿՈՍԵԱՆ
    http://www.aztagdaily.com/DisplayNews.php?ID=18939
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

  2. #2
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Re. Պարոյր Սեւակ


    ՊԱՐՈՅՐ ՍԵՒԱԿԸ՝ «ՄԵՐԺՈՒԱԾ ՕՐԷՆՍԴԻՐԸ» ԵՐԿԱՍԻՐՈՒԹԻՒՆՈՒՄ

    Խոստանում եմ
    Բաց ճակատով զուր չխբուել հաստ
    պատերին,
    Ինչի՜ համար
    Էլի՛ պատը կը մնայ պատ.
    Կը պակասի մի լաւ ճակատ
    ... Սեւակը շարունակելով Չարենցին, ինքը մի նոր Չարենց չպիտի լինէր, ինչպէս եւ Չարենցը պաշտելով Տէրեանին, մի նոր Տէրեան չեղաւ՝ չուզեց լինել, որովհետեւ մեծերի բնոյթին դա խորթ ու անյարիր է.- մեծերը լինում են եզակի, միակ, մէկհատիկ, միածին...
    ... Ինչ որ մինչեւ վերջ չհասցրեց անել հայ պոեզիայի վերափոխիչ Եղիշէ Չարենցը, արեց ինքը՝ ետչարենցեան պոեզիայի նորոգիչ Պ. Սեւակը՝ Չարենցազարմը՝ հեքիաթների խնձոր բերողը... Նա բանաստեղծութիւնից հանեց աւելորդը՝ զիզի-բիզին ու սին-սուտը, զարդն ու զանգուլակը, խուճուճն ու խոպոտը, փուչն ու փչոցը, ծլվլոցն ու ճլվլոցը, էգն ու իգացումը...
    Բանաստեղծութիւնը դարձրեց որձ, այր, արի, արիական, արմէն, արմենական...
    Պարոյր Սեւակը բանաստեղծութիւնը դարձրեց բան ու ստեղծութիւն։
    Չարենցեան պոեզիայի յորդումից յետոյ, երբ իր դասական բարձունքում Աւ. Իսահակեանն արդէն վաստակած հայեցող էր, մնացել էր ոգեղէն գինու սիրտը՝ չհաշուած բացառութիւնները, որոնցից մէկը Յովհաննէս Շիրազն էր, որի ձեռագրերի վրայ հրատարակչական արեւ չէր ընկնում՝ պատնէշներ էին դրել։ Համատարած գաղափարական պողպատադաշտում ոգու սերմերի ծլարձակման համար ոչ հող կար, ոչ արեւ, ոչ օդ... Ահա այդպիսի ժամանակներ էին, երբ հնչեց 18-ամեայ Պ. Սեւակի պոեզիայի զանգը՝ 1942 թուականն էր... Այդ զանգը չարենցեան ղօղանջներն էր հնչեցնում, ուստի եւ՝ աճապարանքով զրամոյն արեցին՝ ձայնազրկեցին եւ ձայնազրկողների գլխաւորը Նայիրի Զարեանն էր՝ իր «սումբուր, սումբուր, սումբուր» աղաղակաահազանգով։ Պ. Սեւակի բանաստեղծական բերանին խուփ դրեցին՝ փակեցին մի ամբողջ վեց տարի։
    Ստիպում էք մի կո՞ղմ քաշուել ասպարէզից՝
    Ես հպարտ եմ իմ ճգնութեամբ...
    Իսկ երբ 50-ական թուականների «Անլռելի զանգակատուն» պոեմի ձեռագիրը մուտք գործեց հրատարակչութիւն, դարձեալ Ն. Զարեանն էր, որ մերժողական կարծիք գրեց հրատարակչութեանը եւ պոեմը համարեց տպագրելու ոչ արժանի։ Այնուհետեւ նա անզիջում կրքոտութեամբ ցեխ ու մուր շպրտեց «Մարդը ափի մէջ» ժողովածուի եւ ընդհանրապէս Սեւակի ամբողջ ստեղծագործութեան վրայ։
    Ի զուր չէ, որ Սեւակն ասում է.
    «Աշխարհում անհնարին մի բան
    կայ՝ ճշմարտութիւն սարքելն է դա»։
    «Խօսքդ պիտի լինի դաշոյն...»- տէրեանական ըմբոստակոչ այս պատուիրանը Պարոյր Սեւակը իր սրտին առաւ՝ որպէս հոգու պարտք եւ կեանքի նպատակ, եւ իր «դաշոյն խօսքով» ձայնեց բռնութեան խաւարը եւ փառաբանեց ճշմարտութեան լոյսը՝ «լոյս զուարթը»։ Եւ այս բանը դեռեւս 40-50ական թուականներին հասկացան իշխող գաղափարախօսութեան հոտառու պահապանները, եւ բանաստեղծը նրանց աչքի փուշը դարձաւ։ Ոմանք յատկապէս նրանց սերնդակիցները, մասնաւորապէս Լեւոն Հախվերդեանը բերան բացելով՝ ասում են, թէ Պարոյր Սեւակի կեանքն անցել է պետական-պաշտօնական բարեգութ հովանու ներքոյ եւ մատնացոյց են անում հետեւեալ փափլիկ բարձերը՝ Պարոյր Սեւակին Խորհրդային Միութեան գերագոյն խորհրդի պատգամաւոր են դարձրել եւ Հայաստանի Գրողների միութեան քարտուղար են նշանակել։ Իրօք այդպիսի բան եղաւ, սակայն պատգամաւոր կոչուածը եւ քարտուղար ասուածը պէտք է ստանձնէին իւրատեսակ զսպաշապիկների դեր, դառնային իւրատեսակ սանձեր, բանաստեղծի դատապարտող եւ մերկացնող կրքերը մարող «ճառագրեր»...
    Սակայն իշխանութիւնները եւ արքան կոմկուսի կենտկոմի առաջին քարտուղարը, իրենց հաշիւների մէջ սխալուեցին, որովհետեւ ազգի հոգսը քարի պէս իր սրտին առած բանաստեղծը այդ փափուկ բարձերը ոչ թէ իր գլխի տակ դրեց, այլ իր ոտքերի տակ գցեց եւ երբ տեղը եկաւ, դրանք կոխկռտեց անցաւ։ Նա գիտէր, որ ինքը նրանցից է.
    Որքան չեն կարողանում ոչ մի կերպ սիրել
    Բոլոր դարերի արքաներն ամէն
    Եւ կործանում են սրանց ոչ միայն
    աքսորով. բանտում.
    Այլ նաեւ սրանց պալատ բերելով
    Ու... սուտ սիրելով։
    Նա «սուտ սիրոյ» այդ շաքարեղէն կապանքներին չենթարկուեց եւ քաղաքական, գրական իշխանաւորները, քննադատներն ու գրչակիցները սկսեցին թաքուն ու բացայայտ խայթել ու խոցել եւ նա էլ, Տէրեանի նման դիմելով ահեղ հրեշտակին, ասեց. «Նայիր միթէ՞, միթէ՞, դեռ ունեմ անխոց տեղ...»։ Եւ ինչ պայմանների մէջ ընկաւ չփոխեց եւ չկեղծեց իր ձայնը, եւ ինչ որ ասաց, ասաց աստուածային, առաւել եւս խորապէս մարդկային ձայնով, որոնց նմաններին հնուց ի վեր կոչել են հանճար։
    Ծովախեցգետինների սիրտը գտնւում է նրանց գլխի մէջ, կենսաբանական այս փաստին փոխաբերական իմաստ տալով՝ ես ասում եմ. «Հանճարեղ գրողների սիրտը ոչ թէ նրանց կրծքի տակ է, այլ՝ գլխի մէջ է։ Պարոյր Սեւակի սիրտը նրա գլխի մէջ էր,- սա է նրա ստեղծագործական բուրգի դուռը բացելու եւ ասելիքի լաբիրինթոսները թափանցելու բանալին»։
    Պարոյր Սեւակը հայ բանաստեղծների մէջ այն եզակիներից է, որոնք, Լիխտենբերգի բնորոշմամբ, «զգում են խելքով, իսկ մտածում են սրտով»։
    Պ. Սեւակի ամբողջ ստեղծագործութիւնը երդում է,- մեծատառով Երդում,- սկսած է 1942 թուականի առաջին լոյս ընծայուածներից, մինչեւ խաւարին դատապարտուած «Եղիցի լոյս» գրքի վերջին էջի վերջին տողերը... «Ով ականջ ունի, բլթակ հաւատոյ՝ նա պիտի զգայ իմ եռաղօղանջ զանգի ասմունքը...»։
    ... Իր համապարփակ խորքով ու խոյանքով, լայնքով ու երկայնքով Պարոյր Սեւակին, ցաւօք, հասկանում էր միայն ինքը՝ Պարոյր Սեւակը։ Եւ դա նրա դժբախտութիւնը լինելով, միաժամանակ, նրա մեծութեան նշանն էր։ Այդպիսին է եղել աշխարհի շատ մեծերի ճակատագիրը։
    Պարոյր Սեւակի պոեզիան ընդերքից բխող մի աղբիւր է, որ ակունք ունի, բայց ոչ՝ սկիզբ, որ հուն ունի, բայց ոչ՝ ափեր։ Դա մի նոր նշանաձող է հայ պոեզիայի մեծ ճանապարհին...
    ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՄԵԼՔՈՆԵԱՆ
    http://www.aztagdaily.com/DisplayNews.php?ID=18940
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

  3. #3
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Re. Պարոյր Սեւակ

    ԲԱՐԵԽՕՍ ԵՂԻՐ ԻՄ ԵՒ ԻՄ ՄԻՋԵՒ

    Օգնիր ինձ Մարիա՛մ
    Անաղարտ մնամ
    Այն ճահճանման աղտ-աղարտի մէջ,
    Որ դժգոհութիւն բառով է կոչւում։
    Դժգոհութիւնից ես շա՛տ եմ դժգոհ։
    Օգնի՜ր ինձ, Մարիա՛մ,
    Եւ ասեմ՝ ինչո՛վ.
    Բարեխօս եղիր ի՛մ եւ ի՛մ միջեւ,
    Որ բանն աւարտուի ինքնահաշտութեամբ։
    Ես խռովել եմ նաեւ աշխարհից,
    Ե՛կ եւ վերստին հաշտերո՛ւ դու մեզ,
    Թէ չէ ես այսպէս ապրել չե՛մ կարող։
    Ուզում եմ նայել ինձ ու աշխարհին
    Լիացա՛ծ, ժպտո՛ւն ու գո՛հ աչքերով՝
    Յաղթելով ե՛ւ քաղց ե՛ւ պապակ-փափազ։
    Ուզում եմ ապրել անչար ու բարի՝
    Գմբէթի ճեղքում բուսած տուղտի պէս...
    Մի բու թառել է իմ զոյգ աչքերին.
    Թռցրո՛ւ նրան։
    Մի ձու սպիտակ ինձ բիբ է դարձել.
    Կորցըրո՛ւ այդ ձուն։
    Ճանճեր են նստած ինձ վրայ
    Այնպէ՛ս,
    Ինչպէս քունջութը՝ կաթնահունց հացին։
    Ճանճը քունջո՛ւթ չէ,
    Հացըս չի՜ ուտւում։
    Ճանճով է լցուած իմ նե՜րսը նաեւ,
    Ինչպէս վարսանդը՝ խաշխաշի սերմով։
    Խաշխաշ չե՜մ ուզում,
    Կակա՛չ դարձրու։
    Ասում են իբըր, կապոյտի վրայ
    Չեն նստում ճանճեր։
    Լսո՞ւմ եմ, Մարիա՛մ,
    Ինձ ներս ու դրսից կապո՜յտ հագցըրու...
    Պարոյր Սեւակ
    26.11.63, Երեւան
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

  4. #4
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Ինքնակենսագրութիւն

    ԱՆՑԵԱԼԸ ՆԵՐԿԱՅԱՑՐԱԾ
    (Ինքնակենսագրութիւն)



    Պիտի ջարդոտեմ ամէն մի կապանք.
    Ամէն մի շղթայ՝ հոգիս կաշկանդող,
    Որ կեանքը երգիս մէջ էլ մնայ կեանք,
    Որ չլինեն տողեր՝ խոհերըս բանտող...
    ... Իմ համագիւղացիք իրենց գիւղի մասին առածանման խօսք ունեն. «Քառասուն ձոր, ամէն ձորում էլ՝ քառասուն ձոր»։ Այն տունը որտեղ ես ծնուել եմ... Բայց տուն չպիտի ասէի, այլ եկող՝ այս բառի ոչ պատկերաւոր իմաստով...
    Եւ եթէ իմ պապերի հսկայական գրադարանից մնացել էր միայն Նարեկը՝ հրդեհի սպին կաշուէ դէմքի վրայ եւ որբացած՝ զրկուած ընթերցողից, ապա նրանց երկյարկանի տնից էլ լոկ այն, ինչ չի վառւում՝ գետնափոր նկուղը։
    ... Գիւղից գիւղ էինք գնում՝ գիրք խնդրելու։ Կեանքումս մեծ գողութիւն էլ եմ արել, երեք-չորս հոգով «կտրեցինք» շրջակայ երեք-չորս գիւղի դպրոցական գրադարանները՝ կէս գիշերին, գողութեան բոլոր կանոնների համաձայն։
    Գողութիւն՝ կարդալու ծարաւից։ Գլխաւորը ես էի։ Ու գրքերի մեծագոյն մասն էլ ինձ էր հասնում։
    ... Ախր ես միջնակարգն աւարտեցի՝ այդպէս էլ չիմանալով, թէ ինչ բան է աթոռ ու սեղան։ Մօրս հացի տախտակն էր իմ սեղանը, եւ գրատախտակն էր իմ քանոնը, ինչպէս որ խմորով էի թուղթ կպցնում։ Դեռ չէի ածիլւում, երբ ընդունուեցի Երեւանի պետական համալսարանի բանասիրական բաժանմունքը՝ հիասթափեցնելով իմ բոլոր դասատուներին, բացի գրականութեան ուսուցչից եւ... մօրիցս։
    ... Աւարտեցի համալսարանը։ Ընդունուեցի ասպիրանտուրա։ Վերջացել էր արիւնոտ պատերազմը։ Բայց միայն պատերազմական վէրքերը չէին, որ մխում էին, բացւում էին նորանոր վէրքեր...
    ... Գեղեցիկը միշտ չէ, որ առողջ է, մինչդեռ առողջը միշտ գեղեցիկ է։ Գեղեցիկ էր մեր երազանքը, գեղեցիկ էր մեր նպատակը, գեղեցիկ էին մեր՝ խօսքերն ու կոչերը։ Բայց անառողջ էր կեանքն ու իրականութիւնը։ Մեր կեանքն էլ այլ բան չէր քան պարտքի վեհ գիտակցութիւն։ Մեր կեանքն էլ այն բան չէր, քան անմնացորդ ծառայութիւն երկրին ու ժողովրդին։ Այդ տարիներին ամէն ազնիւ մարդ, եթէ պիտի ծիծաղէր, ապա՝ արցունքների միջից, այնինչ ստիպուած ծիծաղում էին արցունքոտուելու չափ։
    ... Սեփական կարծիք ունենալը հաւասարուել էր հերետիկոսութեան։
    ... Իմ կեանքի լաւագոյն տասնամեակը անցաւ ինքնամաքառման մէջ, ամէն ինչ գնաց երկու բանի վրայ։ Նախ՝ դիմանալու։ Դիմացայ, բայց ի՛նչ գնով։ Այդ տարիներին ես հասկացայ, որ մի բան մտածել եւ այլ բան ասելը՝ անբարոյականութեան վատթարագոյն շնականութիւնն է... Ահա թէ ինչու, ես զբաղուած էի սիզիֆեան աշխատանքից էլ դժուարին գործով, աշխատում էի... ձայնս փոխել...
    «... Եթէ ժամանակը սրտովդ չէ՝ դու ժամանակի սրտովը եղիր»։ Ես չկարողացայ... Մոսկովեան կեանքիս առաջին տարիները լցուած էին նոյն հոգեկան ճգնաժամով։ Եօթ ինստիտուտ ու համալսարան չեմ կարող տալ այն, ինչ տալիս է ուսուցիչներից մեծագոյնը՝ տառապանքը։ Եւ մենք, վերջ ի վերջոյ, հանդիպեցինք՝ չորս մեթրանոց մի սենեակում, որտեղ սեղան դնելու տեղ էլ չկար։ Հանդիպեցինք եւ որոշեցինք վերջ տալ մեր խռովութեանը՝ մէկ վճռական պայմանով, գրել այնպէս կարծես աշխարհում ոչ Գիւթենբերգ է եղել, ոչ էլ ընթերցող կայ...
    ... Երանի նրան, ով մարդկանց գլխապտոյտ է պատճառում, եւ վայ նրան, ով պատճառում է սրտխառնուք։
    ... Իսկ բա՛ռը։ Նա նման է նորահաս աղջկայ, որ միշտ հագած-կապած է, կոճկուած ու ամօթխած, զգուշ ու խրտչուն։ Եւ նրան մերկ կարող է տեսնել այն տառապեալը միայն, որ սիրում է նրան իր կեանքից առաւել եւ որին երջանիկին այդ պատճառով էլ սիրում է ինքը՝ բառը...
    ՊԱՐՈՅՐ ՍԵՒԱԿ
    (Հատուած)
    1965 թ. 1 դեկտեմբերի
    Չանախչի
    http://www.aztagdaily.com/DisplayNews.php?ID=18942
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

  5. #5
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Re. Պարոյր Սեւակ

    ԱՇԽԱՐՀԻՆ ՄԱՔՐՈՒԹԻՒՆ Է ՊԷՏՔ

    Աշխարհին, այո՛ մաքրութի՜ւն է պէտք...

    Մաքրութիւն է պէտք՝ ժպիտի՛ ձեւով,
    Որ մտնենք նրա տաք քաղցրութեան մէջ,
    Ինչպէս մեղուն է փեթակն իր մտնում։

    Մաքրութիւն է պէտք՝ ծիծաղի՛ ձեւով,
    Որ ժայթքի մեր շուրջ,
    Մեզ չհարցնելով՝
    Կոհակ առ կոհակ գայ, մեզ լուանայ
    Առանց օջախի եւ առանց ջրի...

    Մաքրութիւն է պէտք՝ տեսքով մեխակի՛,
    Մաքրութիւն է պէտք՝ տեսքով սոխակի՛

    Մաքրութիւն է պէտ՛ք,
    Որ քարերն անգամ
    Ներքնապէս զգան
    Իրենց երբեմնի հեղուկ վիճակում,
    Որ արտաշնչեն բոյսերն էլ... արե՜ւ
    Եւ ո՛չ թէ միայն անտես թթուածին,
    Որ մարդն էլ իրեն լաւ զգայ այնպէս,
    Ինչպէս մեղեդին՝ վսեմ տաճարում,
    Գոյնը՝ հանճարեղ կտաւի վրայ,
    Եւ խաղալիքը՝ մանկան ձեռներին...

    Աշխարհին... մանկա՜ն մաքրութիւն է պէտք...

    ՊԱՐՈՅՐ ՍԵՒԱԿ
    «Ազդակ»
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

  6. #6
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Re. Պարոյր Սեւակ

    ,,,, ,,,, ,,,,ԲԱՐԻ ԻՐԻԿՈՒՆ
    ,,,,
    Արեգակն է թեքւում:
    Կարճանում է օրը:
    Եւ լեռները նորից երեխայ են ծնում
    Ստուերների տեսքով,
    Որ մեծանում քիչ-քիչ
    Ու թաղում են իրենց ծնող մօրը:
    ,,,,
    Պտտահողմը՝
    Յենուած ոտնաթաթի վրայ,
    Խոյանում է երկինք՝
    Հաստատելով
    Ժխտուած առասպելը համբարձումի:
    Ցրտող օդում դանդաղ թփրտում է
    Մի կտոր տաք մարմին,
    Որ թռչուն է կոչւում:
    ,,,,
    Ինչ-որ կին է կանգնած խուփ դաշտի մէջ,
    Եւ ոտների տակով անց է կենում
    Երկրագնդի անտես այն առանցքը,
    Որի երեւացող մասն է ինքը:
    ,,,,
    Առանց յանցանքի մէջ բռնուելու,
    Առանց վկաների առկայութեան
    Ինքս մեղաւոր եմ ինձ ճանաչում
    Ու վախւորա՜ծ-քաշւա՜ծ մրմնջում եմ հեռուից,
    Մրմնջում եմ արդէն ո՛չ թէ սրան,
    Այլ այն մեկին՝ իմի՜ն, հեռաւորի՜ն,
    – Բարի իրիկուն քեզ, ի՛մ մենաւոր…
    Պարոյր Սեւակ
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

  7. #7
    Անդամության թեկնածու
    Գրանցման ամսաթիվ
    22.02.2010
    Գրառումներ
    3

    Լռելյայն արժեք Re. Պարոյր Սեւակ

    Մենք իրար ձեռք չսեղմեցինք
    Եվ չասեցինք իրար անուն,
    Լոկ ժպտացիր դու գեղեցիկ,
    Ես հայացքով ողջունեցի,
    Ե՞րբ են այդպես ծանոթանում:

    Մենք իրար ձեռք չսեղմեցինք,
    Բայց ծանոթ ենք իրար արդեն,
    Դու իմ երազն ես գեղեցիկ,
    Որ իմ ձեռքով ստեղծեցի,
    Բայց չեմ կարող ձեռքով քանդել:

    Վաղուց արդեն ծանոթ անուն
    Ու սիրելի դեմք ես դարձել,
    Որ վայելքներ է խոստանում,
    Աչքով կանչում, ձեռքով վանում,
    Ուզում է ինձ քաղցր տանջել:

    Ես ուրիշին եմ պատկանում,
    Դրա համար օտար եմ քեզ,
    Դրա համար ես ինձ վանում,
    Այդ է գոնե խոստովանում
    Հայացքը քո պարզ ու անկեղծ…

    …Ծանոթներ ենք ապօրինի,
    Չսեղմեցինք մենք իրար ձեռք,
    Բայց ե՛կ, այսօր մի վարանի,
    Սեղմենք իրար մի գրկի մեջ,
    Ծանոթանանք այսօր նորից
    Օրինաբա՜ր, ապօրինի՜…

  8. Շնորհակալություն գև-ին այս գրառման համար:

    Tigris (17.03.2010)

  9. #8
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Re. Պարոյր Սեւակ

    ԱՇԽԱՐՀԻՆ ՄԱՔՐՈՒԹԻՒՆ Է ՊԷՏՔ


    Աշխարհին, այո՛, մաքրութի՜ւն է պէտք՝
    Ա՛յն հերոսների տխրունակ տեսքով,

    Որոնք մեռնում են... անգործութիւնից...
    Նաեւ ա՛յն կանանց, որոնք մինչեւ մահ
    Ճանաչում են լոկ մէ՛կ տղամարդու...
    Եւ կերպարանքով ա՛յն տղամարդկանց,
    Որոնք քայլում են գլխահակ թէպէտ
    Ու միայն իրենց ոտքի տակ նայում,
    Բայց իրենց միտքը, անկախ իրենցից,
    Իրենց լքելով՝
    Թռչում է վերեւ,
    Իսկ երբ յոգնում է՝ գալիս, ճայի պէս,
    Թառում է մարդու ախտի եւ բախտի
    Համաշխարհային ովկիանի վրայ...

    Մաքրութիւն է պէտք՝ ժպիտի՛ ձեւով,
    Որ մտնենք նրա տաք քաղցրութեան մէջ,
    Ինչպէս մեղուն է փեթակն իր մտնում։

    Մաքրութիւն է պէտք՝ ծիծաղի՛ ձեւով,
    Որ ժայթքի մեր շուրջ,
    Մեզ չհարցնելով՝
    Կոհակ առ կոհակ գայ, մեզ լուանայ
    Առանց օճառի եւ առանց ջրի...

    Մաքրութիւն է պէտք՝ տեսքով մեխակի՛,
    Որ հողը մեխի հողին՝ իրենով,
    Եւ իր բուրմունքով սոսնձի նաեւ
    Օդը հողի հետ ու մեզ էլ՝ նրանց...

    Մաքրութիւն է պէտք տեսքով սոխակի՛,
    Որ միայն իրե՜ն,
    Լոկ իրեն ծանօթ մի այբուբենով
    Միշտ էլ երկրային ազդանշաններ յղի տիեզերք
    Եւ պատասխաններ թերեւս ստանայ,
    Մեզ համար անյա՛յտ, լո՜ւրջ պատասխաններ...

    Մաքրութիւն է պէտք
    Եւ կերպարանքով, տե՜ս, ա՛յն թռչունի,
    Գլխարկը կարմիր-ինքը սեւ համակ,
    Հէնց այն թռչունի,
    Որ իր կտուցը երկինք է ցցել
    Եւ աղօթում է
    Անփարախ-անհօտ կարդինալի պէս
    Ո՛չ թէ մեր հոգու,
    Այլ այս աշխարհի մաքրութեա՜ն համար...

    Մաքրութի՜ւն է պէտք...

    Մաքրութիւն է պէ՛տք,
    Որ քարերն անգամ
    Ներքնապէս զգան
    Իրենց երբեմնի հեղուկ վիճակում,
    Որ արտաշնչեն բոյսերն էլ... արե՜ւ
    Եւ ոչ թէ միայն անտես թթուածին,
    Որ մարդն էլ իրեն լաւ զգայ այնպէս,
    Ինչպէս մեղեդին՝ վսեմ տաճարում,
    Գոյնը՝ հանճարեղ կտաւի վրայ,
    Եւ խաղալիքը՝ մանկան ձեռներին...

    Աշխարհին... մանկա՜ն մաքրութիւն է պէտք,
    Եւ հէնց ա՛յն մանկան,
    Որին ամէն օր աշխարհ են բերում
    Նաեւ աշխարհի... անմաքուրները,
    Մինչեւ իսկ նրա՛նք անմաքուրնե՜րը,
    Քանզի... աշխարհին մաքրութի՜ւն է պէտք...

    ,, ,,, ,,, ,,, ,,,, ,,, ,,, ,,, ,,,, ,,, ,,, ,,, ,,,, ,,, ,,, ,,, ,,ՊԱՐՈՅՐ ՍԵՒԱԿ
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

  10. #9
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Պատ. Պարոյր Սեւակ

    ՆՈՐՕՐԵԱՅ ԱՂՕԹՔ


    Արդէն 10 տարի, 110 տարի, 1010 տարի
    Ես վախենում եմ,
    Շա՜տ եմ վախենում
    Բիւրաւոր ու բո՛ւթ հաւատացեալից,
    Բիւրատեսք ու սո՛ւտ հաւատացեալից:
    Եթէ Աստուած էք`
    Փչեցէք նրանց բոլոր մոմերը,
    Մարեցէ՛ք նրանց կանթեղներն ամէն,
    Հանգցրէ՛ք նրանց ջահերն այլազան,
    Որ… եղիցի լո՜յս:
    Եւ ո՜չ մի գաւթում մի՛ ընդունեցէք
    Նրանց մատաղը,
    Որ իրենցը չէ, այլ գողացուած է:
    Մերժեցէք նրանց զո՛հն էլ խոստացեալ,
    Որ… զոհ չգնայ ինքը հաւատը`
    Մաքո՜ւր, վսե՜մը,
    Անկե՜ղծ-անսո՜ւտը:
    Ու թէ Աստուած էք`
    Ամուր փակեցէք ձեր ականջնե՛րն էլ
    Նրանց սողոսկուն աղօթքի դիմաց`
    Անգի՜ր-ինքնահո՜ս-հաշուեկշռուա՜ծ այն աղօթքների,
    Որով խաբում են ո՛չ իրենց,
    Այլ ձե՜զ:
    Եւ- բաւակա՜ն է – հասկացէ՛ք ընդմիշտ,
    Որ Աստծուն նո՛յնիսկ հայհոյողները
    Շա՜տ աւելի են գերադասելի,
    Վասնզի նրանց բարկացըրել է ինքը հաւատը`
    Խոցուա՜ծ – արիւնո՛տ,
    Այրուո՜ղ – ապտակուա՜ծ,
    Ցաւա՜ծ – ճչացո՛ղ,
    Մանո՛ւկ հաւատը,
    Որ հայր դառնալու համար է ծնուել:
    Ու եթէ հայր էք`
    Մի՛ թողէք,
    Որ սուտ հաւատացեալներն սպանեն նրան:
    - Ինչքան էլ ծանր է մանուկ թաղելը,
    Մանուկ պահելը ծանր է աւելի…
    Վերջին խմբագրող՝ Tigris: 18.06.2011, 20:44:
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

  11. #10
    . Tigris-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2007
    Հասցե
    Սպաղանք
    Գրառումներ
    2,052
    Բլոգի գրառումներ
    7

    Լռելյայն արժեք Պատ. Պարոյր Սեւակ

    ՎԱՐՔ ՄԵԾԱՑ

    Ո՜ւշ-ո՜ւշ են գալիս, բայց ո՛չ ուշացած,
    Ծնւում են նրանք ճի՛շդ ժամանակին:
    Եւ ժամանակից առաջ են ընկնում,
    Դրա համար էլ չեն ներում նրանց:

    Անտոհմ չեն նրանք կամ անհայրենիք.
    Հասարակ հօրից ու մօրից ծնուած`
    Սերում են նրանք եւ ա՛յն վայրենուց,
    Որ էլ չէ՜ր կարող ապրել քարայրում:

    Սերում են նրանք եւ ա՛յն ծերուկից,
    Որ նախընտրում էր քնել տակառում:
    Սերում են նրանք եւ ա՛յն պատանուց,
    Որ սիրահարուեց իր այս պատկերին:

    Սերում են նրանք բոլո՜ր նրանցից,
    Որ սատանային հոգին են ծախում,
    Միայն թէ անե՛ն մտածածն իրենց,
    Ի՜նչ փոյթ թէ մեռնեն ժամանակից շուտ:

    Անվտանգ` ինչպէս հրդեհն արեւի,
    Անվնաս ինչպէս` օգտակար լորտուն,
    Վախ են ներշնչում պետութիւններին
    Մինչեւ իսկ իրենց կամքի հակառակ:

    Արքաների հետ խօսում են «դու»ով,
    Եթէ, իհարկէ, լսում են նրանց,
    Իսկ եթէ չեն լսում մէ՜կ է, չե՛ն լռի,
    Կը խօսեն նոյնիսկ իրենց կօշկի՛ հետ:

    Ով սահմանում է նոր օրէնք ու կարգ`
    Յայտարարւում է եւ օրէնքից դուրս:
    Բայց չե՜ն վախենում նրանք չար մահից.
    Ապրում են դժուար ու մեռնում են հեշտ…
    1961
    Զգացնել տուր թշնամիիդ, որ ամէն վարկեան պատրաստ ես պատերազմելու եւ նա կը հրաժարւի զինու ուժով քեզ անհանգստացնելու մտքից:

Էջ 1 2-ից 1 2 ՎերջինըՎերջինը

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Համանման թեմաներ

  1. Ռուբէն Սեւակ
    Հեղինակ՝ Tigris, բաժին` Արևմտահայ և սփյուռքահայ գրականություն
    Գրառումներ: 8
    Վերջինը: 06.11.2010, 23:07

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •