Այս գրքի վերջին հարցը և նրա պատասխանը:
ՀԱՐՑ։ Պարբերական հիվանդություն, միթե՞ կոլխիցինը միակ հույսն է։
Այո, այսպիսին է ակադեմիական բժշկության այսօրվա ընդունված մոտեցումը, որքան Էլ այդ դեղը կողմնակի ազդեցություններ ունի, այնուամենայնիվ, այն դիտվում Է որպես պարբերական հիվանդության ջերմացավային նոպաները թեթևացնող կամ անցկացնող և հետագայում երիկամային ամիլոիդոզը կանխարգելող միակ միջոց։
Մեր աշխարհայացքի հիման վրա, թույլ են տալիս նորովի դիտել այս հիվանդությունը և նրա հիմնական դրսևորումները՝ նոպաները։
Ըստ առողջագիտական. մոտեցումների, յուրաքանչյուր ջերմային ռեակցիա ունի ներքին պատճառաբանված հիմք, օրգանիզմը բարձրացնում Է ջերմությունը, որպեսզի այդ «բոցում» այրի նյութափոխանակության կիսայրված նյութերը, թափոնները՝ ազատվելով դրանցից։ Հետևաբար, եթե օրգանիզմը «մաքուր» պահել՝ շտկելով սնունդը, մաքրելով աղիքները, լյարդը, արյունը, կարող ենք «թուլացնել» նոպայի պատճառային հիմքը, նպաստել նոպայի մեղմացմանը կամ նույնիսկ իսպառ վերացմանը, իհարկե, առանց կոլխիցինի։ Իսկապես, մեր պրակտիկայում հիշում եմ ոչ մեկ դեպք, հատկապես երեխ՛աների և երիտասարդների մոտ, երբ առողջ ապրելակերպի սկզբունքների կիրառման միջոցով հաջողվել Է հասնել լուրջ արդյունքների և, որ ամենակարևորն Է, կառավարելի դարձնել հիվանդության ընթացքը։ Հիշում եմ մի փոքրիկ աղջնակի մոր ասածը, թե ինքն ասես հանգստացել Է, ազատվել այն. խուճապից, որին մատնվում Էր նախկինում, քանի որ արդեն գիտե, թե նոպայի նախանշանների դեպքում ինչ հերթականությամբ և ինչպիսի միջոցառումներ իրականացնել, որպեսզի կարողանալ մեղմացնել կամ գրեթե կանխել նոպան։ Այսօր արդեն աղջիկը մեծացել Է, առողջ Է, նոպաներ կամ երիկամային ախտահարում չունի։
Հիշում եմ մի դեպք ևս, երիտասարդ տղայի մոտ, երբ հաջողվեց լիովին անցկացնել հաճախակի (շաբաթը 3 անգամ, գրեթե անընդհատ) նոպաները։ Ապա սննդի լուրջ խախտումների, արդյունքում առաջացան նոր և ծանր նոպաներ, որին հետևեց ապրելակերպի առաջացումը և նորից ապաքինումը։ Ի դեպ, խոսքը գնում Է գենետիկորեն հաստատված պարբերական հիվանդության դեպքի մասին։
Պարբերական հիվանդության մեր փորձը հնարավորություն է տալիս ստեղծել նոր աշխատանքային հիպոթեզ, ըստ որի այն առաջացնող գենը պայմանականորեն կարելի է կոչել «մաքրության գեն», որը կարծես ապահովիչի նման միանում է, երբ թափոնների որոշակի, այդ օրգանիզմի համար անտանելի քանակ է կուտակվում՝ ջերմի մեջ այդ ավելցուկը այրելու և օրգանիզմը մաքրելու համար։
Ահա, առողջ ապրելակերպը, հատկապես ճիշտ սննդային համակարգը կարող են հետզհետե նվազեցնել գենի ակտիվությունը և ի, ի վերջո, այն անգործության մատնել։
Ի դեպ, կան որոշակի հիմքեր համարելու, որ առողջ ապրելակերպով կարող է կանխվել և՛ ամիլոիդի գոյացումը, որը մի խառը, սպիտակուցային - օսլայական դեգեներատիվ նյութ է, թափոնային խառնուրդ։
Իհարկե, այս նոր հիպոթեզը գիտական ապացույցների, հիմնավորումների կարիք ունի։ Դժվար է պատկերացնել սովորական մասնագետի, որը հարմարվել է կոլխիցինային մոտեցմանը և որը կկարողանա թարմ հայացքով դիտարկել խնդիրը։ Սակայն հուսանք, որ մեր երկրռւմ կգտնվեն այն բժիշկները, որոնց հետ կարելի է նոր լուծումներ փնտրել և հազարավոր հիվանդների և հատկապես երեխաների ազատել միտոտիկ թույն հանդիսացող կոլխիցինից։
Պետք է նշեմ, սակայն, որ այս ճանապարհը առավել արդյունավետ է մինչ ամիլոիդոզի և երիկամային անբավարարության զարգացումը, այն հրաշալի, բնական կանխարգելիչ ծրագիր է հատկապես երեխաների համար, որոնք կա՛մ հստակ պարբերական հիվանդություն, կա՛մ նման ցավային — ջերմային նոպաններ ունեն։ Եթե ցանկացած բժիշկ հիվանդ երեխային դիտարկել որպես իր սեփական երեխան, կարծում եմ, օր առաջ պատրաստ կլիներ լծվել նոր, բնական ու անվտանգ բուժման եղանակի փնտրմանն ու հաստատմանը։
Հուսանք, որ այդ օրը գալու է և հազարավոր ընտանիքների համար կոլխիցինը կդադարի միակ ելքը լինելուց։
ՀԱՐՑ։ Եթե մարդը ունի ստամոքսի, աղիքների կամ լյարդի հիվանդություն, ապա պարզ է, որ դրանք սննդի հետ են կապված, և վերջինիս շտկումը կարող է արդյունավետ լինել, սակայն միթե դա կարող է օգնել էպիլեպսիայի, միգրենի, ասթմայի, արթրիտի, միոմայի, կիստայի, հայմորիտի և նույնիսկ չբերության դեպքերում, ի՞նչ մեխանիզմներով։
Հարցը շատ ծավալուն պատասխան է ենթադրում, և մենք այս մատենաշարում հետզհետե ցույց կտանք կապը ապրելակերպի, սննդի կերպի և տարբեր հիվանդությունների միջև։ Այստեղ ւիորձեմ ասել ամենակարևորը։ Իհարկե, այդ կապը կա, այն շատ ակնհայտ է և արդեն գիտակցված ամբողջ աշխարհում։ ԱՄՆ — ում հետաքրքիր համեմատական հետազոտություններ են կատարվում։ Օրինակ, բնիկ աֆրիկացիների (իրենց կենցաղով ու սննդով) և աֆրիկյան ծագում ունեցող ամերիկացիների («ամերիկյան» սննդակարգով ապրող, կոկա-կոլա. ֆաստ֊ֆուդ՝ ճարպերով, զտված տեսականիով հարուստ սնունդ) խմբերի միջև։ Եվ այդ ոաումնասիրությունները պարզորոշ .կերպով հաստատում են երկրորդ խմբում բոլոր հայտնի հիվանդությունների, այդ թվում՝ ճարպակալման, շաքարախտի, իշեմիկ և հիպերտոնիկ հիվանդության, միգրենի, էպիլեպսիայի, ասթմայի, դեպրեսիայի, ուռուցքների անհամեմատելի բարձր թվերը, ինչը խոսում է սննդի և հիվանդությունների առաջացման հստակ կապի մասին։ Ավելին, սա ապացուցված է անգամ կապիկների մոտ կատարված հետազոտություններով, այն խումբը, որը «մարդկային» սնունդ է ստանում՝ մսեղեն, ճարպեր, թխվածքներ, շոկոլադ և սուրճ, դառնում է ագրեսիվ, նախանձ և սկսում է տառապել բոլոր վերոհիշյալ հիվանդություններով։
Թեև այս կապը արդեն տասնամյակներ հայտնի է գիտությանը և նույնիսկ լայն հասարակությանը, բայց խնդիրն այն է, որ դրա գիտակցումը մարդկության առջև ապրելակերպի փոփոխության խնդիր է դնում, աշխարհայացքի փոփոխություն պահանջում, որին մարդկությունը թերևս դեռ պատրաստ չէ։ Սակայն առանձին անհատներ սա գիտակցում են և իրենց ու հատկապես իրենց երեխաների առողջությունը վերականգնելու համար պատրաստ են լինում կենսակերպի առողջացման, ինչը միշտ արդարացված և արդյունավետ է լինում։
Առողջ ապրելակերպի ապաքինող հայեցակետի հիմքում ընկած է այն դրույթը, որ բոլոր օրգանների ֆունկցիան պայմանավորված Է այն սնուցող արյան որակով, նրա մաքրության մակարդակով։ Ահա թե ինչու, սննդի կարգավորումը և աղիքների, լյարդի, արյան մաքրումը մենք բոլոր բնաբույժների նման դնում ենք բոլոր հիվանդությունների ապաքինման հիմքում՝ որպես բազիսային թերապիա։
Սրանցից ենք սկսում հիվանդի կամ առողջի, նաև ընտանիքի հետ կատարվող աշխատանքը, ապա հետզհետե անցնում բազմաթիվ մասնակի բնական միջոցների, որոնք ևս ունեն մաքրող, սնուցող, ներծծող, վերականգնող հատկություններ, սկսած թրջոցներից (սրանք Էլ շատ զանազան են ու զարմանալիորեն արդյունավետ), լոգանքներից, մինչև բնական՛ ադապտոգեններ, բուսական միջոցներ, ճիճվամուղներ, խորխաբերներ և այլն՝ ելնելով կոնկրետ խնդրից։ Եվ հետզհետե այդ մաքրմանն ու սնուցմանը, այդ խնամքին ի պատասխան, օրգանիզմը սկսում Է դրական, կարծես շնորհակալական պատասխաններ տալ։ Դրա առաջին դրսևորումը լինում Է այն, որ մեկ շաբաթ անց առողջ ապրելակերպի ուսուցում անցնող մարդու մոտ մաշկի գույնը բացվում Է, աչքերի փայլը՝ վերականգնվում, ինքն Էլ դառնում Է թեթև ու զվարթ, ասես կյանքի ու ապագայի հույս առնում։ Այս պատկերն հաճախ Է ինձ ուրախություն պարգևել նոր ճանապարհ բացողի այս դժվարին տարիներին :
Պատահական չէ, որ գրականության մեջ առողջ ապրելակերպի այս մոտեցումների կիրառումը «ռեվիտալիզացիա» են կոչում vita-կյանք, re–նորից, վերադարձ)։ Այս գործի հեռակա արդյունքները հիմնականում պայմանավորված են հիվանդի ընկալունակությամբ և համառությամբ։
Հաճախ մարդիկ 2-3 ամիս հետո կյանքի հարահոսի մեջ նորից կորցնում են որոշ ձեռքբերումներ, սակայն, անգամ մի քանի նոր սովորույթները և գիտակցության, աշխարհընկալման փոփոխությունները ի վերջո կայունանում են և ապահովում տևական դրական ընթացք՝ կանխելով նոր հիվանդությունների առաջացումը կամ հնի կրկնությունը։
Այս պրակում պատասխանեցինք այն հարցերին, որոնք հնչել են տարբեր տարիներին տարբեր մարդկանց կողմից, և այս գրքույկում շատ հարցեր արծարծեցինք։ Բայց ենթադրում եմ, որ ձեզանից շատերը կուզենային որոշակի, առանձին հիվանդությունների գծով տեղեկություններ ստանալ, իրենց հետաքրքրող կոնկրետ իրավիճակները հանգուցալուծել։ Ուրեմն, սպասեք մեր հաջորդ պրակներին և ձեր հարցերը ուղղեք մեր մատենաշարին։ Բայց պետք Է խոստովանեմ, որ ինձ համար ամենահրաշալի զրույցը, ամենալավ ուսուցումը ստացվում Է, երբ աշխատանքն արվում Է ապրող, խորհող, իր առողջության ուղին փնտրող զրուցակցի հետ։ Եվ թող առողջագետի գրածն ու կենդանի խոսքը հասնեն նրանց, ովքեր ունեն դրա կարիքը
Ի՞նչ բժշկություն ընտրել
Մեջբերել