, ,,, ,,, ,,, ,,,,, ,,,Ս. ՄԵՍՐՈՊ
,,,
Երանելին՝ մենակեաց մ’էր նորատի,
Հոգին՝ ազատ անցաւորին պայմանէն,
Եւ անձնատուր Երազի մը տարօրէն՝
Որ մենութեան անկիւնին մէջ կը փթթի:
, ,,, ,
Տըւայտանքով մը՝ խոր, անըսփոփ կարօտի
Մենաւորին կը պրկէր սիրտն ուժգնօրէն.
Պիտի գըտնէ՜ր, երբ գար շընորհն հրեղէն,
– Պայծառ բըղխում՝ աստուածային ոլորտի:
, ,,, ,
Եւ աղօթքի պահու մը մէջ վերասլաց,
Հոգւոյն պայծառ ամենատես աչքերն՝ բաց,
Տեսաւ շարանն հըրաքանդակ տառերուն...
, ,,, ,
Ու դարերէ վերջ՝ դըպիր միա՛կ աննըշան,
Ա՛յդ նիշերով թեւ կուտայ իր ներշնչման,
Սուրբին ձօնուած իր այս տաղոﬖ անանուն: