ԱՍՏՈՒԾՈՅ ՇՈՒՆՉՈՎ
(ՕՐՀՆԱՍԱՑՈՒԹԻՒՆ)

ՄԵՆԵՐԳՈՂ
Թող օրհնուին մատները ձեր,
Հողէն հանող անմահ հոգին:

ԽՈՒՄԲ
Թող օրհնուի մատներն անոնց
Որոնք գոյնէն ու գրիչէն, մշտամշո՜ւշ,
ՈՒ անձանձիր ու աննուաղ` հոծ երկունքէն,
Տարին դրին տարիներուն,
Ու մարդկօրէն ըրին ամէնն
Որպէսզի մեծ մութին խորէն,
չգիտութեան սանդարմետէն
Բերեն լոյսին սա փառքն անշէջ,
Գիրերուն Գիրքն,
Աստուածախօս Մատեանն ահեղ:
Թող օրհնուին, բիւր օրհնուին
Աչքերն հզօր, աչքերը սուրբ
Անոնց` որոնք
Եղան լարուած, քունն հալածող,
Հանգիստէն վեր
Ու կեանքէն դուրս ու չճանչցան դուլը սրտին
Մինչեւ բերին
Սա սրբազան կաթողիկէն
Իր աւարտին.
Թող օրհնուին խոնարհ դպիրն ու շինական
Պարզ քերթողներ,
Պարզ քերթողներ,
Որոնք գառնուկն ու իր մորթին
Ըրին խորան Աստուածներէն անմահ բանին:
Թող օրհնուին հեռուներէն խուրձ-խուրձ եղէգ
Մեզ բերողներն
Ու օրհնուին հզօրամիտ,
Խորաթափանց վերծանողներն,
Վարդապետներ ու երէցներ,
Ու թարգմաններ,
Բոլորն ալ բիւր, բիւր բարիքով
Յիշուին առաջն ամենակալ ու անվախճան
Թագաւորին:
Փա՜ռք ու պարծանք ձեզ առաջին
մշակներուն
Հայաստանեայց սուրբ բարբառին:
ՅԱԿՈԲ ՕՇԱԿԱՆ
(Հատուած)