Հասարակություն

[Black Orchid]

Ի՞նչ է հասարակությունը, ինչպիսի՞ն պետք է այն լինի:
Որքանո՞վ է անհրաժեշտ դրա գոյությունը:
Կարելի՞ է ապրել արդյոք առանց հասարակության:
Ինչպիսի՞ պարտավորություններ ունի անհատը հասարակության նկատմամբ, և արդյո՞ք հասարակությունը որևէ պարտավորություն ունի անհատի նկատմամբ:

[erjankutyun]

Կրծում եմ հասարակությունը կատարյալ լինել չի կարող, քանի որ հասարակությունը սովորաբար տարբեր մտածողությունների , դաստիրակության , խառնվածքի տեր մարդկանց խումբ է` որքանով էլ նրանց համախմբի մեկ միասնական գաղափար:Սակայն հասարակությունից դուրս ապրել անհնար է.մարդը՝ իր բնությամբ միայնակ անզոր է գոյատեվել:Կարծում եմ , որ պիտի հստակ դերաբաշխում լինի պարտավորությունների եվ իրավունքների առումով , հակառակ դեպքում համատարած քաոս կտիրի

[Philosopher]

Հասարակությունը առանձին մարդկանց` պատմականորեն ձևավորված դաշինքն է, որի հիմնական խնդիրը այդ մարդկանց սոցիալիզացիան է` տնտեսական, հոգեբանական և մյուս բոլոր ասպեկտներով: Այս գործառույթները կատարելու համար մարդը իր ազատության մի մասը փոխանցում է հասարակությանը` նրանից ստանալու համար իր սոցիալական պահանջների բավարարում: Այսուհանդերձ, հասարակությունը, առավել հաճախ չարաշահում է իրեն տրված իրավունքները և վերածվում առանձին մարդու ազատությունն ու երջանկությունը սահմանափակող գործոնի: Հասարակություն մարդուն պետք է, սակայն պետք է միայն առողջ հասարակություն, որտեղ նա կարող է ապրել և իրականացնել սեփական հոգևոր-էվոլյուցիոն խնդիրները ու միսիան: Բոլոր մյուս պարագաներում հասարակությունը հակաէվոլյուցիոն գործոն է, և ենթակա է բարփոխման, հավերժական թվացող բարեփոխման: Եվ այդ բարեփոխման մեխը, իհարկե, մարդն է, առողջ մարդը, որից և սկսվում է առողջ հասարակության կայացումը:

[dvgray]

Հասարակությունը առանձին մարդկանց` պատմականորեն ձևավորված դաշինքն է, որի հիմնական խնդիրը այդ մարդկանց սոցիալիզացիան է` տնտեսական, հոգեբանական և մյուս բոլոր ասպեկտներով

Ճշգրիտ է ձևակերպված:
Կարելի է միայն մի փոքր ավելացնել`որ հասարակությունը այդպիսի դաշինքների միավորում է;
Հայաստանում որպես այդպիսի դաշինք, գոյություն ունի ընդամենը միայն մեկը ` մեծահարուստների դաշնիքը : Այս պարագայում արդյո՞ք կարելի է ասել, որ Հայաստանում կա հասարակություն: Եթե այդպիսին դեռ ձևավորված չէ, չկա /իսկ ես մտածում եմ որ չկա/, ապա այդ բառի, տերմինի անտեղի օգտագործումը շատ անգամ բերում է թյուրիմացությունների առաջացմանը; Հայաստանում այս տերմինի փոխարեն պետք է ներմուծել նորը; Միգուցե օգտագործենք "համա՞յնք" բառը, ինչը սովոր ենք արդեն օգտագործել սփյուռքահայերի դեպքում /ասվում է ասենք` "Ռուսաստանի հայկական համանյքը" /: Ստացվում է այսպես "Հայաստանի համայնքը...":

[Philosopher]

"Ռուսաստանի հայկական համանյքը" /: Ստացվում է այսպես "Հայաստանի համայնքը...":

Այո, հենց "Հայաստանի համայնք", որն ապրում է նույն գետտոյական, ինքնամեկուսացող կենդանական չափանիշներով, որով ապրում են բոլոր գետտոներում. անկյանք, անսեր, անապագա, հավաքականություն, որի կենսափիլիսոփայության հիմնական ուղղությունը սուիցիդայնությունն է, անելիանելի վիճակում հայտնված կենդանու վառ թպրտոցն է` պատերը քանդելու փոխարեն ինքն իրեն թունավորող ու մեռուկացնող: Հայ հասարակության ձևավորման ճանապարհին կանգնած է նախ հենց ինքը, ապագա հայ հասարակությունը, այսօրյա` հայ համայնքը, որը հասարակություն դառնալու համար նախ պետք է ապրել սովորի, իսկ ապրել սովորելու համար պարզապես պետք է ապրի` առանց ինքնասպան անգիտակցական մղումների ու ինքնահիացման մանիակալ դրսևորումների: Պարզապես պիտի ապրի, պիտի ապրի այն, ինչ ապրում են բոլոր մարդիկ, պիտի ապրի մարդու կյանք` հայի կյանք իմիտացնելու փոխարեն: Պիտի' ապրի: Dixi!