Հերման Մելվիլ. "Մոբի Դիկ"
Մելվիլի "Մոբի Դիկը" մադու ու մարդկային հասարակության մասին գրված լավագույն էպոսներից է, ժամանակակից էպոսներից, որտեղ միմյանց են խառնվում միայնակ, խելագար մարդու արկածայնությունն ու կյանքի տոտալ գետի վիթխարի ծավալները: Մի նավի, մի նավաստու, մի խելագար նավապետ ու մի ճերմակ կետի սիմվոլներում մեզանից յուրաքանչյուրն է, Մարդն է` մի խելագար նավապետի քմահաճույքին տրված մի ճերմակ կետի հասնելու ու սպանելու մոլագարությամբ վարակված: Մոբի Դիկը համաշխարհային մարդկայնությունն է ու խելագարությունը` միաժամանակ, բարուց ու չարից անդին տարածվող կենդանի կյանքի տոտալ ընթացքը, որին հասնելու համար խելագարություն է պետք, որին հասնելու համար ապրել է պետք` մոլագար գաղափարին տրվելու փոխարեն: "Մարդկայնություն է պետք, մարդակայնություն",- ինձ, քեզ, նրան ասում է նավաստի Իսմայիլ, որի պատմությունը լսելուց հետո մարդն իրեն անվանելիս ցանկանում է ասել այն, ինչով Իսմաիլը սկսում է պատմությունը` "Call me Ismail"` ասելու համար` անվանեք ինձ Մարդ...
Մեջբերել